Verweerschrift van het UWV

Omdat de uitspraak van de rechter in de rechtszaak tegen het UWV negatief was, ben ik in hoger beroep gegaan. Mijn advocaat wilde dit onder andere doen, omdat in de hele uitspraak van de rechter, maar 1 diagnose voorkomt. De hele uitspraak draait om de Dunne Vezel Neuropathie, terwijl er nog zo’n 15 andere diagnoses zijn! En ik eerst al voor meer dan de helft was afgekeurd op de fibromyalgie en de vaatziekten.

Verweerschrift van het UWV

Mijn advocaat heeft bij de rechtbank een hoger beroep ingediend, en daar is weer een verweerschrift van het UWV op gekomen. Eigenlijk gaan ze precies zo te werk als de vorige keer; ze negeren alle andere diagnoses (alleen zijn ze nu gefocust op een andere diagnose dan de DVN). Ook gaan ze nog steeds uit van een verzekeringsarts die al met pensioen had moeten zijn (zie ook het stuk over de uitspraak) en de verzekeringsarts die mij 100% heeft goedgekeurd nadat ik in bezwaar ben gegaan tegen het UWV.

Reactie van het UWV

Dit keer in het verweer van het UWV, gaan ze alleen uit van de slaapstoornissen, zie hieronder;

Uit het verweer van het UWV

Ik vraag me af hoe het kan dat er zo gelogen mag worden in een officiële rechtszaak? Het UWV geeft aan “dat er geen andere afwijkingen zijn vastgesteld in het slaaponderzoek, dan een toename van de diepe slaap”. Maar in hetzelfde slaaponderzoek als waar het UWV naar verwijst, staat dat ik heel veel lawaai maakte in mijn slaap, en constant snurk. En… Dat ik de hele nacht ernstige hartritmestoornissen heb gehad!

UWV negeert alle onderzoeksresultaten, diagnoses en klachten

Voor het gemak zien ze niet dat er het hele onderzoek van alles is gemeten, zoals het lawaai wat ik maak en de hartritmestoornissen? Het was juist de longarts die dit onderzoek uitvoerde, die direct aan de bel trok en mij doorverwees naar een cardioloog. Bovendien kan ik gemiddeld 2 uur liggen op een nacht. Daarna moet ik vanwege de pijn half zittend/half liggend verder zien te slapen. Ook daar zijn ze van op de hoogte. Hoezo heeft het UWV zorgvuldig onderzoek gedaan?

En daar komt nog bij; Naast de hierboven genoemde (verschillende) slaapstoornissen, zijn er dus nog 15 andere diagnoses;

DVN, gecombineerde strengziekte, hartritmestoornissen,PDS, PMS, CVS, ziekte van Reynaud, ziekte van Buerger, ziekte van Addison-Biermer, scoliose, versleten nek, chronische eczeem, Fibromyalgie, chronische gastritis en SOLK (die naar mijn mening onterecht is). Oja, en vermoedelijk nog artrose en zijn er nog een heleboel losstaande klachten zoals altijd ontstekingen in de mond en slijmvliezen.

Naar mijn mening valt dit ook onder medische missers, aangezien het UWV verzekeringsartsen inzet die dit soort stukken moeten beoordelen.

Ervaringen met de gemeente

De laatste tijd heb ik een aantal ervaringen opgedaan bij de gemeente. Voorheen had ik eigenlijk nooit iets met de gemeente te maken, maar tegenwoordig ben ik er ongewild behoorlijk afhankelijk van.

Aanvraag voor een scootmobiel bij de afdeling WMO van de gemeente

Ongeveer 20 augustus raakte ik mijn auto kwijt, omdat deze afgekeurd werd en niet meer te repareren was. Jammer genoeg was dat mijn enige vervoer. Fietsen kan ik lichamelijk niet, en ik kan beperkt lopen. Door de problemen met lopen valt het openbaar vervoer ook weg als optie. Je moet altijd een stuk lopen voor een bushalte, en daarna weer om op bestemming te komen.

Ook willen al die op en afstapjes niet, waardoor het kan gebeuren dat ik niet uit de bus kan stappen. Bovendien… toen ik het probeerde bleek het belachelijk duur te zijn! Bijna €5,- voor een rit heen en terug naar de stad, waarbij de bus de halve stad liet zien, terwijl ik zelf binnen 5 minuten in de stad kan zijn met de auto. En dat geld heb ik natuurlijk ook niet.

Dus, de enige optie was om een scootmobiel aan te vragen bij de afdeling WMO van de gemeente. Omdat ik duidelijk maakte dat ik niet eens zelf een boodschap kon doen, en er maar weinig mensen waren die mij konden helpen, werd de aanvraag snel in orde gemaakt. Maar… toen hoorde ik niets meer.

Ik heb op advies van het WMO zelf, in het begin om de 2 weken gebeld. Toen ik aangaf dat er op de website staat de de gemeente wettelijk 6 weken over het onderzoek mag doen, moest ik maar een officiële klacht indienen. De volgende keer dat ik keek, was die informatie van de website verdwenen. (Het staat nog wel op de website van de overheid) Uiteindelijk heb ik dankzij mijn zusje een andere auto kunnen kopen (die eigenlijk per maand weer teveel kosten oplevert). Ze heeft mij een lening verstrekt in de wetenschap dat ik dat waarschijnlijk nooit terug zal kunnen betalen. Nog steeds wacht ik het WMO af, we zijn nu ongeveer 13 weken verder.

De gemeente wil een belastbaarheidsonderzoek bij het UWV

Afgelopen week kreeg ik een oproep voor het Sociaal Domein, de uitkeringsafdeling van de gemeente. In het kort moest ik de hele situatie uitleggen. Het ziek worden, de rechtszaak tegen het UWV en de rechtszaak tegen de vorige huisarts. Ondanks dat er nog steeds een rechtszaak tegen het UWV loopt, was het toch het doel om me weer aan het werk te krijgen. Tja, hartritmestoornissen zeiden de man niks, en ook het bericht van de neuroloog dat ik niet meer kon werken, was niet van belang. Er moet maar een officieel haalbaarheidsonderzoek bij u uitgevoerd worden. Dat gebeurd bij het UWV, daar krijgt u een oproep voor.

Meneer, ik heb een rechtszaak tegen het UWV lopen, ik denk niet dat zij eerlijk zullen oordelen. Natuurlijk wel, het is “gewoon” een instantie. Meneer, de reden van de rechtszaak is dat ik in bezwaar ging, en het UWV mij daarop “gewoon” 100% goedkeurden na ruim 5 jaar voor meer dan de helft te zijn afgekeurd. En dat terwijl er allemaal diagnoses bij zijn gekomen. Nou mevrouw, daar hoeft u niet bang voor te zijn. Ze doen prima hun werk, en als ze niet (eerlijk) willen oordelen, krijgen we de aanvraag weer terug. Meneer, als het ergens anders was geweest, had ik er graag heen gegaan. Maar ik verwacht echt niet dat ze eerlijk zullen oordelen. Ze staan er algemeen bekend om dat ze zo te werk gaan.

Nouja, dat was zo’n beetje het gesprek, en nu moet ik dus de oproep van het UWV afwachten. Deze meneer moest nog even vragen na de uitleg van de situatie, of het allemaal niet aan mij lag dat er 2 rechtszaken liepen en dat ik ziek was. Ik heb me ingehouden, maar het lag op het puntje van mijn tong om te zeggen “nee meneer, dat komt door mensen zoals u”…

In afwachting van de gemeente…

Eerder heb ik al geschreven over mijn huidige woonsituatie. Door alle problemen heb ik uiteindelijk hulp gevraagd bij de gemeente. Maar, ondanks dat er in de grondwet staat dat je zonder problemen moet kunnen wonen, en er in de wet staat dat de gemeente hierin verantwoordelijk is voor diens bewoners, heeft de gemeente helemaal niets gedaan.

Ook hoeft de gemeente zich blijkbaar niet aan de wet te houden m.b.t. het uitvoeren van een onderzoek binnen bepaalde termijn. Terwijl iemand zonder vervoer niet voor zichzelf kan zorgen. Ik heb een bericht naar de gemeente gestuurd, maar mijn ervaring is dat het weken kan duren voor er antwoord op komt. Dus ik ben benieuwd hoe lang dat nog gaat duren. Want ook al heb ik nu een auto, ik wil alsnog de keuring/het onderzoek. Dat zou voor beiden rechtszaken veel duidelijk kunnen maken. Ook is dit nu weer een oudere tweedehands auto, die misschien volgend jaar ook al weer weg moet, en dan zit ik weer met hetzelfde probleem. Als zo’n aanvraag maanden duurt, heb ik de keuring liever maar vast gehad.

En dan nog het onderzoek bij het UWV. Ik durf te wedden dat het niet eerlijk gaat. Er blijkt overal uit dat een arts een andere arts niet zal afvallen en dat geldt ook voor verzekeringsartsen.

Brief aan minister Dekker

Naar aanleiding van nieuwsberichten dat onze minister Dekker wil bezuinigen door mensen met een minimum inkomen rechtsbijstand te ontzeggen, heb ik hem een brief geschreven. Helaas kon ik minister Dekker de brief niet op andere wijze sturen omdat contactgegevens niet bekend waren. Vandaar dat ik de brief op de blog zet, en hem er hopelijk via social media op kan wijzen.

De brief aan minister Dekker

28-09-2018, Den Helder

Geachte meneer Dekker,

Op het nieuws en in de (online) kranten wordt gemeld dat u erover denkt om mensen met een bijstandsuitkering rechtshulp te ontzeggen. Dit zal echter niet gelden voor strafrecht en asielzaken.

In de Nederlandse grondwet, maar ook in de nationale verdragen en het Europees verdrag zijn de rechten voor de burgers opgenomen. Om het u makkelijker te maken, zal ik de daartoe doende stukken voor u citeren;

http://wetten.overheid.nl/BWBV0001017/1979-03-11#Verdrag_2

Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, New York, 16-12-1966

Artikel 26:

“Allen zijn gelijk voor de wet en hebben zonder discriminatie aanspraak op gelijke bescherming door de wet. In dit verband verbiedt de wet discriminatie van welke aard ook en garandeert een ieder gelijke en doelmatige bescherming tegen discriminatie op welke grond ook, zoals ras, huidskleur, geslacht, taal, godsdienst, politieke of andere overtuiging, nationale of maatschappelijke afkomst, eigendom, geboorte of andere status.”

In het bovenstaande verdrag kunt u lezen dat we allemaal gelijk zijn voor de wet, en hierdoor ook gelijke aanspraak kunnen maken op bescherming door de wet. En dat de burger gegarandeerd wordt dat die deze bescherming ook krijgt. Ongeacht welke verschillen, dus ook een lager inkomen. Regelmatig ontstaan er rechtszaken doordat de wet niet is nageleefd. Dus ook dan heeft een burger recht op bescherming.

https://www.denederlandsegrondwet.nl/id/vgrnbac43qvy/hoofdstuk_1_grondrechten

In de Nederlandse grondwet staat in artikel 18:

“1. Ieder kan zich in rechte en in administratief beroep doen bijstaan.

  1. De wet stelt regels omtrent het verlenen van rechtsbijstand aan minder draagkrachtigen.”

In de toelichting van dit artikel staat:

1.       Toelichting

“Artikel 18 regelt de rechtsbijstand. Iedereen kan zich bij de rechter of bij een geschil met de overheid laten bijstaan door iemand anders, zoals een advocaat.

Het tweede lid regelt dat niemand op grond van zijn geringe
financiële draagkracht deze bijstand niet krijgt
. Deze bepaling kan men aanmerken als een bepaling met een karakter van sociaal grondrecht. Na dit artikel volgen nog meer van dergelijke bepalingen.

De wettelijke regeling, bedoeld in het tweede lid, is de Wet op de rechtsbijstand.”

Er staat dus in onze grondwet, dat iedereen, dus ook mensen die het zelf niet kunnen betalen, recht hebben op rechtshulp.

http://www.minbuza.nl/ecer/eu-essentieel/handvest-grondrechten/rechtspleging-art.-47-t-m-50/recht-op-een-doeltreffende-voorziening-in-rechte-en-op-een-onpartijdig-gerecht-artikel-47.html

In artikel 47 van de Europese grondwet staat het volgende:

Eenieder heeft recht op een eerlijke en openbare behandeling van zijn zaak, binnen een redelijke termijn, door een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld. Eenieder heeft de mogelijkheid zich te laten adviseren, verdedigen en vertegenwoordigen.

Rechtsbijstand wordt verleend aan degenen die niet over toereikende financiële middelen beschikken, voor zover die bijstand noodzakelijk is om de daadwerkelijke toegang tot de rechter te waarborgen.”

Dus ook hierin wordt vermeld dat wij als burger, allen recht hebben op een eerlijke behandeling en financiële rechtsbijstand.

Als u uw besluit door laat gaan, betekend dat in mijn ogen dat u de Nederlandse grondwet, Europese grondwet en het internationale verdrag zal moeten aanpassen. Want volgens die wetten kunt u uw besluit niet doorzetten.

Terwijl u minister bent, en een voorbeeld functie heeft in Nederland, discrimineert u met uw besluit uw eigen volk. Of in ieder geval de mensen die niet genoeg verdienen om zelf rechtshulp in te schakelen.

Graag zou ik u het volgende willen vertellen. Misschien dat u het nog niet wist. Maar de rechtsbijstand in Nederland is jammer genoeg al niet zo best. Dat kan ik u vertellen door de ervaringen om mij heen, maar helaas ook uit eigen ervaring;

Doordat een arts zijn werk niet heeft gedaan, kan ik niet meer werken en zit ik aan een minimum uitkering. Daarbij zijn er door ziekte behoorlijke kosten ontstaan. Omdat ik nu niet rond kan komen en alles kwijt ben, heb ik een rechtszaak aan moeten spannen tegen deze huisarts.

Ook het UWV doet niet netjes zijn werk. Doordat zij de bevindingen van artsen negeren, ben ik nu 100% goedgekeurd, terwijl ik helemaal niet kan werken. Dus ook tegen het UWV heb ik een rechtszaak aan moeten spannen.

Terwijl ik al niet rond kan komen door alle extra kosten, krijg ik onvoldoende vergoed in deze rechtszaken om ze uit te voeren. Dit kan enkel doordat bijvoorbeeld de tegenpartij een expertise heeft betaald, of door leningen van derden (die ik voorlopig niet kan afbetalen, en misschien wel nooit). Want alleen de verplichte eigen bijdrage wordt vergoed voor een advocaat door de bijzondere bijstand. Maar niet de expertises die voor beide rechtszaken nodig zijn, en al snel €500,- kosten per stuk. Ook de reizen naar de rechtszaal, het opvragen van medische dossiers en bijvoorbeeld de verplichtte griffiekosten worden niet vergoed.

Daarbij is uit beide rechtszaken gebleken dat rechters niet helemaal eerlijk zijn, dat een tegenpartij helemaal niet eerlijk hoeft te zijn en dat als je een slechte advocaat hebt, je niet zomaar kunt overstappen en al helemaal geen klacht in kunt dienen.

Het lijkt erop dat op die manier al niet de grondwet wordt nageleefd in Nederland op dit gebied. Ik krijg niet de financiële mogelijkheid om het recht te krijgen waar ik recht op heb, en ook geen eerlijke behandeling in de rechtszaal.

Tevens ben ik door de arts in een dergelijke situatie terecht gekomen, dat naar mijn mening ook andere grondrechten niet gelden. Ik hoop dat u eens wilt kijken op http://www.medischemissersnl.nl. Daar kunt u het hele verhaal lezen, het verloop van de rechtszaken en de situatie waar ik mij nu in bevindt.

In het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, New York, 16-12-1966, staat;

“De Staten die partij zijn bij dit Verdrag erkennen het recht van een ieder op een behoorlijke levensstandaard voor zichzelf en zijn gezin, daarbij inbegrepen toereikende voeding, kleding en huisvesting, en op steeds betere levensomstandigheden. De Staten die partij zijn bij dit Verdrag nemen passende maatregelen om de verwezenlijking van dit recht te verzekeren, daarbij het essentieel belang erkennende van vrijwillige internationale samenwerking.”

Ook staat er:

“1 De Staten die partij zijn bij dit Verdrag erkennen het recht van een ieder op een zo goed mogelijke lichamelijke en geestelijke gezondheid.”

Doordat de rechtszaken al jaren duren, en door de fouten van de arts en het UWV, kan ik bovenstaande niet helemaal herkennen over de afgelopen jaren.

En ondanks dat dit misschien een extreem voorbeeld is, voor alle slachtoffers van medische fouten geldt in Nederland dat het haast onmogelijk is om gerechtigheid te krijgen. Naast het bovenstaande is ook de vergoeding vaak nog eens ver beneden wat eerlijk is. Maar ook o.a. (want er zijn vast nog wel meer van dit soort zaken die veel voorkomen) moeten mensen die afhankelijk zijn van het UWV regelmatig een advocaat in de arm nemen.

En dan wilt u ook nog eens de kans op recht helemaal ontzeggen? Ik hoop dat u er na deze brief nog eens over na wilt denken, want er is meer aan de hand dan u waarschijnlijk weet. Dat hoop ik in ieder geval naar aanleiding van uw besluit. Want als u hier wel van wist, hoe kunt u dit mensen dan aandoen? En hoe kunt u dan de grondrechten van de mens negeren?

Als laatste zou ik graag nog aan u kwijt willen; u geeft aan dat mensen maar meer zelf moeten oplossen. Als (overheids)instanties, organisaties en bedrijven eens beter hun werk deden, zou het niet zo vaak nodig zijn om een rechtszaak aan te spannen. Misschien is het beter om het probleem bij de wortel aan te pakken, in de plaats van de grondrechten te schenden?

Vriendelijke groet,

Linda de Klerk

Uitspraak in de rechtszaak tegen het UWV

Uitspraak van de rechtszaak tegen  het UWV

Sinds 2016 ben ik bezig met een rechtszaak tegen het UWV. Het zou 1 jaar duren, maar nu na 2 jaar is de uitspraak gedaan.

Zoals verwacht kreeg het UWV gelijk, en heb ik de rechtszaak tegen het UWV verloren. Voor ruim 5 jaar was ik meer dan de helft afgekeurd. Sinds het voorjaar van 2011. Sindsdien zijn er diagnoses/ziektes bijgekomen, zoals hartklachten en zenuwziekten. Maar ondanks dat, werd ik in 2016 100% volledig goedgekeurd. Omdat ik in bezwaar was gegaan tegen de uitslag van een keuring.

Toen ik mijn vader belde met de uitslag (die weet nogal wat op dit gebied), zei hij dat het te verwachten was; een overheidsinstantie krijgt de eerste ronde altijd gelijk. Mijn advocaat in die rechtszaak is van mening dat ik in hoger beroep moet gaan omdat hij het er geheel niet mee eens is.

Deze rechtszaak is begonnen omdat ik echt niet meer kon werken. En aangezien ik anders 40 per week moet werken (wat geen optie is), ben ik in hoger beroep gegaan. Al maak ik me wel zorgen om de kosten. Want ook hier is weer een expertise voor nodig. En een expertise kost al gauw een paar honderd euro. Die heb ik niet. En het wordt niet vergoed door de bijzondere bijstand of een andere instelling. Terwijl je in Nederland wettelijk gezien de kans moet krijgen om een rechtszaak te voeren als dat nodig is.

Ook deze rechter is niet eerlijk

In het kort geding dat ik laatst heb aangespannen in de rechtszaak tegen de huisarts voor een voorschot, bleek in de uitspraak van de rechter dat hij niet (goed) gekeken had naar de bewijzen die waren ingebracht. Nu blijkt dat de rechter in de rechtszaak tegen het UWV precies hetzelfde heeft gedaan.

Het opvallende is, dat tijdens de zitting, deze rechter zich negatief uitliet over het feit dat het UWV niet was komen opdagen op de zitting. En daarbij zei dat hij het een vreemde zaak vond. Dat omdat hij al had gezien dat ik eerst 5 jaar voor meer dan de helft was afgekeurd, en ineens terwijl er diagnoses bijkwamen, ik ineens 100% was goedgekeurd. Na het in bezwaar gaan tegen een beslissing van het UWV. Van die uitspraken zie je jammer genoeg niets terug in de officiële uitspraak van de rechter.

De rechter neemt geen moeite om ingediende stukken te lezen

De rechter geeft o.a. aan in de uitspraak dat ik zeg dat mijn artsen niet willen beoordelen of ik kan werken of niet.

Het klopt, de meesten geven aan dat alleen een verzekeringsarts dit mag doen. Uiteraard heb ik nooit gezegd dat alleen de artsen van het UWV dat “kunnen”. Ik denk zelf dat artsen en specialisten direct van een patiënt die veel beter kunnen beoordelen, omdat die de patiënt vaker zien en omdat zij meer kennis hebben van de klachten en ziekten waar het om gaat.

Echter, de neuroloog die ook de dunne vezel neuropathie heeft vastgesteld, heeft in zijn brief voor de advocaat ook gezet dat hij van mening is dat ik niet meer professioneel kan werken. Daarbij is er ook een bericht van een deskundige waarin hij zegt dat ik niet meer kan werken.

Deze heeft de rechter ook gehad… Evenals berichten van mijn voormalige werkgever aan het UWV, die in 2010 al voorspelde dat ik niet meer zou kunnen werken. En een rapport van een re-integratie begeleidster waarin staat dat ik heel erg mijn best doe, maar steeds ergens mee moet stoppen omdat het lichamelijk niet haalbaar blijkt. Daarbij is er ook een brief van een vriendin en een van mijn moeder die beiden uitleggen wat de beperkingen met werk, maar ook in het gewone leven betekenen. Dat zij dus heel vaak met van alles moeten helpen omdat ik bepaalde dingen zelf niet meer kan.

De rechter gaat akkoord met een slechte expertise

Er is een “onafhankelijke” arts/neuroloog ingesteld voor een expertise voor deze rechtszaak. Helaas was dit een man die eigenlijk al met pensioen had moeten gaan, want hij heeft een heleboel gemist. Dit heeft ervoor gezorgd dat hij natuurlijk niets anders kon vaststellen als de laatste verzekeringsarts.

Ook simpele dingen klopten niet in zijn rapport. Hierover heb ik een brief gestuurd voor de rechter met bewijsstukken als onderbouwing dat zijn rapport niet klopte. Maar, de rechter is nog steeds van mening dat dit een kundige expertise arts was. Wel had deze neuroloog eerlijk vermeld dat hij niets wist over het chronische vermoeidheid syndroom, en gesuggereerd dat hier misschien door een andere specialist naar moest kijken, aangezien het vooral om de urenbeperking ging die compleet was verdwenen. Mijn advocaat stemde daar mee in. Maar, ook dat vond de rechter niet nodig.

En zo staan er nog wel wat dingen in de uitspraak voor de rechtszaak tegen het UWV, die niet kloppen. Bovendien gaat het tot nu toe alleen maar over de dunne vezel neuropathie, terwijl ik NOG 15 andere diagnoses heb. Voorheen was ik afgekeurd op de fibromyalgie.

Mijn ervaringen tot nu toe zeggen dat het hier in Nederland helemaal fout gaat op dit gebied. Er is zo geen gerechtigheid. Bovendien, als rechters en artsen zo hun werk allemaal maar mogen doen, en hier zoveel geld mee verdienen… Do I need to say more?

Wordt vast vervolgd…

Voorbeeld van het verweer van de huisarts

In het verweer van de tegenpartij, kun je al lezen dat het er in de rechtszaak niet bepaald eerlijk aan toe gaat. In ieder geval niet in een rechtszaak die gaat om medische missers. De verzekering van de huisarts mag alles zeggen, en dat doen ze ook. Of het nu waar is of niet. Ze presteren het zelfs om een stuk tekst van een arts te citeren, en daar geheel iets anders van te maken.

De huisarts zou meewerken als ik gelijk bleek te hebben

Toen ik erachter kwam wat er mis was, heb ik diverse gesprekken gehad met de huisarts. In het laatste gesprek zegt hij dat hij mee zal werken als blijkt dat ik gelijk heb. Dat gesprek heb ik toen opgenomen, zonder zijn medeweten. Dat mag als je het voor jezelf gebruikt. Je mag het de opname alleen nooit openbaar maken.

Ondertussen blijkt dat ik gelijk heb. Helaas niet dankzij de expertise arts, maar wel door de andere artsen en deskundigen. Ook heeft de verzekering van de huisarts 2 van de fouten erkend. Toch zit het verweer van de huisarts heel anders in elkaar.

Fout nummer 4 van de huisarts

De huisarts heeft meerdere fouten gemaakt; 1 te laat op een vitamine B12 tekort testen. 2 behandelen met tabletten. 3 de ziekte van Addison-Biermer over het hoofd zien (opnamestoornis voor vitamine B12 tekort) 4 behandelen met 5 injecties. En zo zijn er nog een aantal, maar 4 neem ik als voorbeeld om het verweer van de huisarts te laten zien.

Bij fout 3 ziet de huisarts de opnamestoornis over het hoofd. Na de behandeling met tabletten, is mijn vitamine B12 waarde gedaald van 90 pmol/L naar 77pmol/L. Dit betekend dat de vitamine niet via de “normale weg, door de maag, kan worden opgenomen. Dan moet er levenslang geïnjecteerd worden, tenzij de oorzaak gevonden wordt en met zekerheid wordt weggenomen. (Wat niet is gedaan, want daar heeft hij nooit onderzoek naar gedaan. Fout nummer zoveel) In de plaats daarvan, geeft de huisarts dus 5 injecties en daarna niets meer.

Uiteraard is de huisarts hier ook voor aansprakelijk gesteld, en is dit een fout die wel is vastgesteld door de expertise arts.

Het eerste verweer van de huisarts op deze fout

In het eerste verweer geeft de huisarts zelf naar zijn verzekering aan, dat hij 5 injecties heeft gegeven zoals het gebruik is binnen zijn praktijk. Hij geeft hiermee dus zelf al aan dat de gegeven behandeling standaard is bij hem. Zie ook de screenshot hieronder, van september 2016;

Verweer huisarts

Wat de huisarts ook aangeeft, is dat er na deze injecties een vervolg wordt besproken. Maar als de huisarts tegen een patiënt met injectie fobie zegt dat de injecties niet werken, en voorstelt om te stoppen, zal die er natuurlijk niet tegen in gaan. (En nog steeds is de 5 injecties helemaal fout)

 

Het tweede verweer van de huisarts op deze fout

In het tweede verweer op de fout van de 5 injecties, geeft de huisarts precies hetzelfde antwoord. De 5 injecties zijn het beleid van zijn praktijk, en die heeft hij gegeven. Jammer genoeg kan ik het verweer even niet terug vinden in alle papieren. Ik kan er dus geen screenshot van maken. Maar, van het derde verweer heb ik die weer wel.

Het derde verweer van de huisarts op dezelfde fout

Het derde verweer van de tegenpartij bevatte weer een stuk geschreven door de huisarts zelf. Dit is van februari 2018. De verzekering van de huisarts, en de huisarts zelf zijn heel lelijk in dit verweer. Ze proberen alle fouten af te doen of op mij af te schuiven.

Onder andere dus ook de fout van de 5 injecties. Na 2 keer eerder in een verweer gezegd te hebben dat 5 injecties het beleid van zijn praktijk zijn, zegt hij nu dat ik wel gestopt zal zijn. Zie het screenshot hieronder;

verweer huisarts 5 injecties

Conclusie

De huisarts houdt zich dus niet aan zijn woord (wat te verwachten was natuurlijk). Maar het is toch vreemd dat zoiets zo kan in Nederland? Als slachtoffer van medische missers moet je vechten voor je recht. Maar, de tegenpartij die de fouten heeft gemaakt, mag alles doen wat ze wil.

Klacht indienen tegen advocaat is onmogelijk

Zoals al eerder genoemd, maakt mijn advocaat een hoop fouten en doet ze weinig werk. Het eerste kennismakingsgesprek ging prima, ze maakte een goede indruk op mij en de vriendin die erbij zat. Maar na een paar mailtjes over en weer bleek het anders.

Omdat ik alles al had uitgezocht, leek het ons beiden logisch dat ik zelf alle bewijzen ging verzamelen. Ik had ook al grotendeels van alle medische dossiers omdat ik van te voren zelf heb uitgezocht wat er mis was. Maar, terwijl ik bewijsstuk na bewijsstuk opstuurde, kreeg ik zeker een half jaar geen enkele reactie.

De advocaat maakt veel fouten

Natuurlijk is dat niet het enige. Er gaan regelmatig dingen fout. Ze stuurde al mijn gegevens naar de verkeerde arts. Twee keer kwam ze achteraf met een rekening die ze van te voren niet gemeld heeft. Dat is niet handig in mijn situatie. Een keer een rekening van €500,- voor een expertise waarvan ze gezegd had dat de tegenpartij die zou betalen en een keer €79,- voor griffiekosten. Voor de griffiekosten had ze vrijstelling aan kunnen vragen door mijn financiële positie. Maar dat doet ze niet.

Vaak als ik vragen stel krijg ik geen antwoord, of als ik email of pas weken later. Als de tegenpartij met verweer komt wat helemaal niet klopt, of waarvoor we al diverse tegen bewijzen hebben, raakt ze onzeker. Ook de zitting voor het kort geding had ze helemaal niet voorbereid.

Maar helaas is het nu na deze zitting wel duidelijk geworden dat ze zich er makkelijk vanaf wil maken. Ze heeft al een paar keer geprobeerd of ik over te halen was voor een schikking die nog geen fractie was van wat er vergoed hoort te worden. En wil ze de zaak vanaf 2011 gaan doen, i.v.p. 2009, omdat de tegenpartij al fouten heeft erkend van 2011.

Maar dat is voor mij juist het grote verschil. In 2009 raakte ik al deels arbeidsongeschikt door de fouten van de huisarts. En daarna raakte ik in de uitkering, voor de fouten zijn gemaakt die al erkend zijn. Het is dus voor mij het verschil van een redelijk normaal inkomen of een minimum uitkering. En dat terwijl er al een deskundige en een specialist zijn die bevestigd hebben dat alles door het B12 tekort komt.

Een klacht bij het kantoor indienen heeft geen zin

Uiteraard heb ik meerdere malen zelf tegen mijn advocaat gezegd (voornamelijk in de mail) dat ik het niet met haar eens was. Of niet tevreden was dat ze zo te werk gaat. Hier komt gewoon geen reactie op. Pas als ik zo kwaad werd dat ik zei dat ik een officiële klacht in wilde dienen, kwam er een reactie.

Omdat beide partijen aangaven zich aan de GOMA/GBL te houden en dit niet deden, heb ik contact opgenomen met de stichting die deze regels in het leven heeft geroepen. Helaas is er niets aan te doen, maar ze probeerden wel te bemiddelen. Dit heb ik 2 keer gedaan, en 2 keer ging het toen even goed. Daarna zakt ze weer terug in de oude gewoonten.

Ook heb ik wel eens geprobeerd een klacht bij haar kantoor in te dienen. Ja… dat had dus helemaal geen zin aangezien mijn advocaat partner is van het kantoor. Er werd gewoon niks mee gedaan, behalve gezegd dat ik het zelf maar met mijn advocaat moest oplossen.

Officiële klacht bij de deken indienen

Via een adviseur kreeg ik de tip om de deken van advocaten te mailen. Ik moest melden dat ik op zoek was naar een andere advocaat en een klachtenprocedure tegen mijn huidige advocaat wilde starten. De deken zei dat ik eerst maar een andere advocaat moest zoeken, en die moest laten kijken of die vond dat mijn advocaat in gebreke was gebleven (terwijl een advocaat en jurist dit al gedaan hebben, zoals ook vermeld was bij de deken).

Ondertussen had ik begrepen dat het moeilijk is om zomaar over te stappen. Ten eerste heb je de verplichte eigen kosten, maar die wilde de bijzondere bijstand wel vergoeden (dat is ook het enige dat ze vergoeden in zo’n rechtszaak). Maar, omdat het op basis is van no-cure no-pay, staan er kosten open.

Een andere advocaat is moeilijk te vinden

Het advocatenkantoor heeft al kosten gehad zoals uurloon voor mijn huidige advocaat, en die worden dan niet vergoed. Of pas wanneer er wordt gewonnen met een nieuwe advocaat, en zij moeten dan onderling in discussie hoe die vergoeding eruit ziet. De kans is groot dat je daarvoor alvast een rekening krijgt als je tussendoor overstapt, en dat geld heb ik natuurlijk niet. Daar kon de deken dan wel in bemiddelen zei de deken.

Maar… bemiddelen zegt niet dat het is opgelost. Dat kan ook betekenen dat je een deel van de kosten moet betalen, dus het geeft mij geen zekerheid of dat ik nu kan overstappen naar een andere advocaat, en dat risico kan ik niet lopen. Dus, het is blijkbaar niet mogelijk om over te stappen en ik zit vast aan een advocaat die haar werk niet goed doet.

Ik heb ondertussen een aantal advocaten gevraagd. Nu blijkt het zo te zijn, dat de kosten voordat de officiële procedure gestart wordt, veel lager zijn. Omdat er dan nog niet direct een advocaat bij komt kijken, maar dan kan een jurist het werk doen. Als de gerechtelijke procedure eenmaal officieel van start is, moet dit met een advocaat. Die kosten zijn veel hoger. Daarom willen andere advocaten hier al niet mee beginnen.