Verweerschrift van het UWV

Omdat de uitspraak van de rechter in de rechtszaak tegen het UWV negatief was, ben ik in hoger beroep gegaan. Mijn advocaat wilde dit onder andere doen, omdat in de hele uitspraak van de rechter, maar 1 diagnose voorkomt. De hele uitspraak draait om de Dunne Vezel Neuropathie, terwijl er nog zo’n 15 andere diagnoses zijn! En ik eerst al voor meer dan de helft was afgekeurd op de fibromyalgie en de vaatziekten.

Verweerschrift van het UWV

Mijn advocaat heeft bij de rechtbank een hoger beroep ingediend, en daar is weer een verweerschrift van het UWV op gekomen. Eigenlijk gaan ze precies zo te werk als de vorige keer; ze negeren alle andere diagnoses (alleen zijn ze nu gefocust op een andere diagnose dan de DVN). Ook gaan ze nog steeds uit van een verzekeringsarts die al met pensioen had moeten zijn (zie ook het stuk over de uitspraak) en de verzekeringsarts die mij 100% heeft goedgekeurd nadat ik in bezwaar ben gegaan tegen het UWV.

Reactie van het UWV

Dit keer in het verweer van het UWV, gaan ze alleen uit van de slaapstoornissen, zie hieronder;

Uit het verweer van het UWV

Ik vraag me af hoe het kan dat er zo gelogen mag worden in een officiële rechtszaak? Het UWV geeft aan “dat er geen andere afwijkingen zijn vastgesteld in het slaaponderzoek, dan een toename van de diepe slaap”. Maar in hetzelfde slaaponderzoek als waar het UWV naar verwijst, staat dat ik heel veel lawaai maakte in mijn slaap, en constant snurk. En… Dat ik de hele nacht ernstige hartritmestoornissen heb gehad!

UWV negeert alle onderzoeksresultaten, diagnoses en klachten

Voor het gemak zien ze niet dat er het hele onderzoek van alles is gemeten, zoals het lawaai wat ik maak en de hartritmestoornissen? Het was juist de longarts die dit onderzoek uitvoerde, die direct aan de bel trok en mij doorverwees naar een cardioloog. Bovendien kan ik gemiddeld 2 uur liggen op een nacht. Daarna moet ik vanwege de pijn half zittend/half liggend verder zien te slapen. Ook daar zijn ze van op de hoogte. Hoezo heeft het UWV zorgvuldig onderzoek gedaan?

En daar komt nog bij; Naast de hierboven genoemde (verschillende) slaapstoornissen, zijn er dus nog 15 andere diagnoses;

DVN, gecombineerde strengziekte, hartritmestoornissen,PDS, PMS, CVS, ziekte van Reynaud, ziekte van Buerger, ziekte van Addison-Biermer, scoliose, versleten nek, chronische eczeem, Fibromyalgie, chronische gastritis en SOLK (die naar mijn mening onterecht is). Oja, en vermoedelijk nog artrose en zijn er nog een heleboel losstaande klachten zoals altijd ontstekingen in de mond en slijmvliezen.

Naar mijn mening valt dit ook onder medische missers, aangezien het UWV verzekeringsartsen inzet die dit soort stukken moeten beoordelen.

Ervaringen met de gemeente

De laatste tijd heb ik een aantal ervaringen opgedaan bij de gemeente. Voorheen had ik eigenlijk nooit iets met de gemeente te maken, maar tegenwoordig ben ik er ongewild behoorlijk afhankelijk van.

Aanvraag voor een scootmobiel bij de afdeling WMO van de gemeente

Ongeveer 20 augustus raakte ik mijn auto kwijt, omdat deze afgekeurd werd en niet meer te repareren was. Jammer genoeg was dat mijn enige vervoer. Fietsen kan ik lichamelijk niet, en ik kan beperkt lopen. Door de problemen met lopen valt het openbaar vervoer ook weg als optie. Je moet altijd een stuk lopen voor een bushalte, en daarna weer om op bestemming te komen.

Ook willen al die op en afstapjes niet, waardoor het kan gebeuren dat ik niet uit de bus kan stappen. Bovendien… toen ik het probeerde bleek het belachelijk duur te zijn! Bijna €5,- voor een rit heen en terug naar de stad, waarbij de bus de halve stad liet zien, terwijl ik zelf binnen 5 minuten in de stad kan zijn met de auto. En dat geld heb ik natuurlijk ook niet.

Dus, de enige optie was om een scootmobiel aan te vragen bij de afdeling WMO van de gemeente. Omdat ik duidelijk maakte dat ik niet eens zelf een boodschap kon doen, en er maar weinig mensen waren die mij konden helpen, werd de aanvraag snel in orde gemaakt. Maar… toen hoorde ik niets meer.

Ik heb op advies van het WMO zelf, in het begin om de 2 weken gebeld. Toen ik aangaf dat er op de website staat de de gemeente wettelijk 6 weken over het onderzoek mag doen, moest ik maar een officiële klacht indienen. De volgende keer dat ik keek, was die informatie van de website verdwenen. (Het staat nog wel op de website van de overheid) Uiteindelijk heb ik dankzij mijn zusje een andere auto kunnen kopen (die eigenlijk per maand weer teveel kosten oplevert). Ze heeft mij een lening verstrekt in de wetenschap dat ik dat waarschijnlijk nooit terug zal kunnen betalen. Nog steeds wacht ik het WMO af, we zijn nu ongeveer 13 weken verder.

De gemeente wil een belastbaarheidsonderzoek bij het UWV

Afgelopen week kreeg ik een oproep voor het Sociaal Domein, de uitkeringsafdeling van de gemeente. In het kort moest ik de hele situatie uitleggen. Het ziek worden, de rechtszaak tegen het UWV en de rechtszaak tegen de vorige huisarts. Ondanks dat er nog steeds een rechtszaak tegen het UWV loopt, was het toch het doel om me weer aan het werk te krijgen. Tja, hartritmestoornissen zeiden de man niks, en ook het bericht van de neuroloog dat ik niet meer kon werken, was niet van belang. Er moet maar een officieel haalbaarheidsonderzoek bij u uitgevoerd worden. Dat gebeurd bij het UWV, daar krijgt u een oproep voor.

Meneer, ik heb een rechtszaak tegen het UWV lopen, ik denk niet dat zij eerlijk zullen oordelen. Natuurlijk wel, het is “gewoon” een instantie. Meneer, de reden van de rechtszaak is dat ik in bezwaar ging, en het UWV mij daarop “gewoon” 100% goedkeurden na ruim 5 jaar voor meer dan de helft te zijn afgekeurd. En dat terwijl er allemaal diagnoses bij zijn gekomen. Nou mevrouw, daar hoeft u niet bang voor te zijn. Ze doen prima hun werk, en als ze niet (eerlijk) willen oordelen, krijgen we de aanvraag weer terug. Meneer, als het ergens anders was geweest, had ik er graag heen gegaan. Maar ik verwacht echt niet dat ze eerlijk zullen oordelen. Ze staan er algemeen bekend om dat ze zo te werk gaan.

Nouja, dat was zo’n beetje het gesprek, en nu moet ik dus de oproep van het UWV afwachten. Deze meneer moest nog even vragen na de uitleg van de situatie, of het allemaal niet aan mij lag dat er 2 rechtszaken liepen en dat ik ziek was. Ik heb me ingehouden, maar het lag op het puntje van mijn tong om te zeggen “nee meneer, dat komt door mensen zoals u”…

In afwachting van de gemeente…

Eerder heb ik al geschreven over mijn huidige woonsituatie. Door alle problemen heb ik uiteindelijk hulp gevraagd bij de gemeente. Maar, ondanks dat er in de grondwet staat dat je zonder problemen moet kunnen wonen, en er in de wet staat dat de gemeente hierin verantwoordelijk is voor diens bewoners, heeft de gemeente helemaal niets gedaan.

Ook hoeft de gemeente zich blijkbaar niet aan de wet te houden m.b.t. het uitvoeren van een onderzoek binnen bepaalde termijn. Terwijl iemand zonder vervoer niet voor zichzelf kan zorgen. Ik heb een bericht naar de gemeente gestuurd, maar mijn ervaring is dat het weken kan duren voor er antwoord op komt. Dus ik ben benieuwd hoe lang dat nog gaat duren. Want ook al heb ik nu een auto, ik wil alsnog de keuring/het onderzoek. Dat zou voor beiden rechtszaken veel duidelijk kunnen maken. Ook is dit nu weer een oudere tweedehands auto, die misschien volgend jaar ook al weer weg moet, en dan zit ik weer met hetzelfde probleem. Als zo’n aanvraag maanden duurt, heb ik de keuring liever maar vast gehad.

En dan nog het onderzoek bij het UWV. Ik durf te wedden dat het niet eerlijk gaat. Er blijkt overal uit dat een arts een andere arts niet zal afvallen en dat geldt ook voor verzekeringsartsen.

Uitspraak in de rechtszaak tegen het UWV

Uitspraak van de rechtszaak tegen  het UWV

Sinds 2016 ben ik bezig met een rechtszaak tegen het UWV. Het zou 1 jaar duren, maar nu na 2 jaar is de uitspraak gedaan.

Zoals verwacht kreeg het UWV gelijk, en heb ik de rechtszaak tegen het UWV verloren. Voor ruim 5 jaar was ik meer dan de helft afgekeurd. Sinds het voorjaar van 2011. Sindsdien zijn er diagnoses/ziektes bijgekomen, zoals hartklachten en zenuwziekten. Maar ondanks dat, werd ik in 2016 100% volledig goedgekeurd. Omdat ik in bezwaar was gegaan tegen de uitslag van een keuring.

Toen ik mijn vader belde met de uitslag (die weet nogal wat op dit gebied), zei hij dat het te verwachten was; een overheidsinstantie krijgt de eerste ronde altijd gelijk. Mijn advocaat in die rechtszaak is van mening dat ik in hoger beroep moet gaan omdat hij het er geheel niet mee eens is.

Deze rechtszaak is begonnen omdat ik echt niet meer kon werken. En aangezien ik anders 40 per week moet werken (wat geen optie is), ben ik in hoger beroep gegaan. Al maak ik me wel zorgen om de kosten. Want ook hier is weer een expertise voor nodig. En een expertise kost al gauw een paar honderd euro. Die heb ik niet. En het wordt niet vergoed door de bijzondere bijstand of een andere instelling. Terwijl je in Nederland wettelijk gezien de kans moet krijgen om een rechtszaak te voeren als dat nodig is.

Ook deze rechter is niet eerlijk

In het kort geding dat ik laatst heb aangespannen in de rechtszaak tegen de huisarts voor een voorschot, bleek in de uitspraak van de rechter dat hij niet (goed) gekeken had naar de bewijzen die waren ingebracht. Nu blijkt dat de rechter in de rechtszaak tegen het UWV precies hetzelfde heeft gedaan.

Het opvallende is, dat tijdens de zitting, deze rechter zich negatief uitliet over het feit dat het UWV niet was komen opdagen op de zitting. En daarbij zei dat hij het een vreemde zaak vond. Dat omdat hij al had gezien dat ik eerst 5 jaar voor meer dan de helft was afgekeurd, en ineens terwijl er diagnoses bijkwamen, ik ineens 100% was goedgekeurd. Na het in bezwaar gaan tegen een beslissing van het UWV. Van die uitspraken zie je jammer genoeg niets terug in de officiële uitspraak van de rechter.

De rechter neemt geen moeite om ingediende stukken te lezen

De rechter geeft o.a. aan in de uitspraak dat ik zeg dat mijn artsen niet willen beoordelen of ik kan werken of niet.

Het klopt, de meesten geven aan dat alleen een verzekeringsarts dit mag doen. Uiteraard heb ik nooit gezegd dat alleen de artsen van het UWV dat “kunnen”. Ik denk zelf dat artsen en specialisten direct van een patiënt die veel beter kunnen beoordelen, omdat die de patiënt vaker zien en omdat zij meer kennis hebben van de klachten en ziekten waar het om gaat.

Echter, de neuroloog die ook de dunne vezel neuropathie heeft vastgesteld, heeft in zijn brief voor de advocaat ook gezet dat hij van mening is dat ik niet meer professioneel kan werken. Daarbij is er ook een bericht van een deskundige waarin hij zegt dat ik niet meer kan werken.

Deze heeft de rechter ook gehad… Evenals berichten van mijn voormalige werkgever aan het UWV, die in 2010 al voorspelde dat ik niet meer zou kunnen werken. En een rapport van een re-integratie begeleidster waarin staat dat ik heel erg mijn best doe, maar steeds ergens mee moet stoppen omdat het lichamelijk niet haalbaar blijkt. Daarbij is er ook een brief van een vriendin en een van mijn moeder die beiden uitleggen wat de beperkingen met werk, maar ook in het gewone leven betekenen. Dat zij dus heel vaak met van alles moeten helpen omdat ik bepaalde dingen zelf niet meer kan.

De rechter gaat akkoord met een slechte expertise

Er is een “onafhankelijke” arts/neuroloog ingesteld voor een expertise voor deze rechtszaak. Helaas was dit een man die eigenlijk al met pensioen had moeten gaan, want hij heeft een heleboel gemist. Dit heeft ervoor gezorgd dat hij natuurlijk niets anders kon vaststellen als de laatste verzekeringsarts.

Ook simpele dingen klopten niet in zijn rapport. Hierover heb ik een brief gestuurd voor de rechter met bewijsstukken als onderbouwing dat zijn rapport niet klopte. Maar, de rechter is nog steeds van mening dat dit een kundige expertise arts was. Wel had deze neuroloog eerlijk vermeld dat hij niets wist over het chronische vermoeidheid syndroom, en gesuggereerd dat hier misschien door een andere specialist naar moest kijken, aangezien het vooral om de urenbeperking ging die compleet was verdwenen. Mijn advocaat stemde daar mee in. Maar, ook dat vond de rechter niet nodig.

En zo staan er nog wel wat dingen in de uitspraak voor de rechtszaak tegen het UWV, die niet kloppen. Bovendien gaat het tot nu toe alleen maar over de dunne vezel neuropathie, terwijl ik NOG 15 andere diagnoses heb. Voorheen was ik afgekeurd op de fibromyalgie.

Mijn ervaringen tot nu toe zeggen dat het hier in Nederland helemaal fout gaat op dit gebied. Er is zo geen gerechtigheid. Bovendien, als rechters en artsen zo hun werk allemaal maar mogen doen, en hier zoveel geld mee verdienen… Do I need to say more?

Wordt vast vervolgd…

Het UWV

Mijn ervaringen met het UWV zijn al die jaren eigenlijk niet zo goed geweest. Als ik het goed zeg, kwam ik rond het voorjaar 2011 in de WIA van het UWV terecht. Ik had toen 2 jaar in de re-integratie gezeten, en het bleek dat ik niet volledig meer kon werken, en zeker niet meer terug kon in eigen functie. Ik ging over op de administratie van het bedrijf, en zakte in uurloon, wat door de WIA werd aanvult. Helaas bleek al vrij snel dat ik ook dat werk niet kon doen. Hierdoor kwam ik in de zomer van 2011 helemaal in de WIA.

Uitkering UWV onder het wettelijk minimum inkomen

Het bizarre is, dat ik voorheen altijd de bedragen voor het wettelijk minimum inkomen kon vinden, ook van voorgaande jaren. Maar nu kan ik ze niet meer terug vinden. Maar, ik weet wel dat ik bij het UWV diverse keren onder het wettelijk minimum inkomen heb gezeten. Meestal ging het om €10,-, of een paar tientjes. Maar als je met zo’n bedrag moet rondkomen, scheelt dat heel veel. Dan hoor je dus een aanvullende toeslag te krijgen. Ik vroeg het bij het UWV, het UWV stuurde me door naar de gemeente. En de gemeente stuurde me terug naar het UWV. Uiteindelijk geef je het op, want geen van de instanties wilde dus het inkomen aanvullen tot het WETTELIJK minimum inkomen. 

UWV houdt geen rekening met beslagvrije voet

In 2015 heb ik mijn webwinkel moeten verkopen, omdat dat werk ook niet meer ging. Hier hield ik een gedeelte van over. Ik heb toen meerdere keren gebeld, hoe ik dit met de uitkering op kon lossen. Omdat het moeilijk te voorspellen is wat er uiteindelijk netto na de belasting overblijft, zou het UWV kijken naar de uitkomst van de belasting. Dus in het voorjaar 2016 kwam er een betalingsregeling om het gedeelte dat teveel was, terug te betalen aan de uitkering.

Tja, het hoort niet, maar als je een poos onder het wettelijk minimum moet rondkomen, terwijl je allemaal extra kosten hebt (toen was ik al ziek), dan gaat het extra geld vanzelf op aan kosten. Maar goed, mijn vader had uitgelegd dat er een beslagvrije voet geldt. Ik snapte er niet veel van, maar gaf dit aan bij het UWV voor de betalingsregeling. Volgens hen kon ik €128 bruto per maand inlossen… De beslagvrije voet meegerekend. Terwijl mijn uitkering €904,- was sinds januari 2015. Toen hield ik netto weer €833,03 over, terwijl je nog steeds alle extra kosten hebt en je vaste lasten. Ik heb toen meerdere keren hierover gebeld, maar kreeg steeds het antwoord dat dit bedrag met inbegrip van de beslagvrije voet was.

Na toesturen screenshots houdt UWV zich wel aan de beslagvrije voet

En wat bleek? Toen het UWV (zie ook een stukje naar onder) mij in oktober 2016 geheel goedkeurde, kwam ik in de bijstand terecht. In eerste instantie zou de bijstand de aflossing van de schuld met het UWV regelen, wat natuurlijk niet het geval was. Uiteindelijk kwam er (uit mijn hoofd) eind 2017 eens bericht voor het hervatten van de betalingsregeling.

Ik ben toen zelf opzoek gegaan naar de belastingvrije voet. En natuurlijk, het bleek dat er WETTELIJK niets van mijn inkomen ingehouden mocht worden! Daar heb ik toen een screenshot van opgestuurd, met het bericht dat ik uit goede wil wel €10,- per maand af wilde lossen. Gingen ze niet akkoord, moest ik mijn advocaat hier ook maar voor inschakelen. Ik kreeg zonder slag of stoot een bericht dat het geaccepteerd was. Nou breekt toch mijn klomp. Het UWV mag blijkbaar in alles zijn gang gaan, en de wet geldt niet voor deze instantie.

Al 2 keer juridische hulp ingeschakeld voor het UWV

In het begin van de uitkering, wordt alles voor het eerst berekend. Helaas had mijn werkgever een fout gemaakt, en met terugwerkende kracht alles in orde gemaakt. Het heeft een jaar geduurd dat ik in de verkeerde functieschaal en loonschaal was ingedeeld. Ik hoorde dus meer te verdienen, dan ik dat laatste hele jaar gedaan heb. Ook op papier was dit geregeld.

Nu neemt het UWV het loon van het laatste hele gewerkte jaar om je uitkering van te berekenen. Maar, ondanks de papieren van mijn werkgever, wilden ze niet het loon nemen dat ik had verdient (dit was achteraf alsnog in orde gemaakt door de werkgever, dus ik had het later wel ontvangen). Ook de rechtsbijstandverzekering kreeg het niet voor elkaar.

Medewerkers van het UWV dreigden bij keuringen

In 2016 heb ik een advocaat in moeten schakelen voor het UWV. Zoals op de website te lezen is, werd ik ook na 2011 steeds zieker. Ik heb van alles geprobeerd met werken, wat iedere keer geheel aangepast werd aan mijn gezondheid. Maar doordat deze steeds verslechterde, moest ik het dan weer opgeven en wat anders zien te bedenken. Ik heb tussen 2011 en 2013 diverse keren een herkeuring aangevraagd.

Ook degene die mij begeleide vanuit een re-integratie project (rond 2014) raadde me dit aan, omdat zij zag dat het niet ging. Zelfs medewerkers van het UWV die bijvoorbeeld cursussen geven (ook rond 2014), hebben het me meerdere malen gevraagd omdat het niet ging. Maar, ik durfde het toen al niet meer; de laatste keuringsarts die ik had, bedreigde me. Of misschien niet direct, maar zo voelde het wel. Ze vertelde dat als ik nog eens een keuring aan zou vragen, ik waarschijnlijk goedgekeurd zou worden en maar eens naar een drilkamp moest voor sport e.d. … Dat kon ik natuurlijk niet! En goedgekeurd worden… Als ik normaal kon werken had ik nooit gestopt!

Na indienen bezwaar keurt het UWV je ineens 100% goed

Maar, toen ik het in 2015 helemaal niet meer kon, en mijn webwinkel moest verkopen (waarvan het werk ook geheel naar mijn kunnen was aangepast), zat er niets anders op dan toch een herkeuring aan te vragen. Ondertussen had ik wel ontdekt waarom ik steeds zieker was geworden, dus dat kon misschien helpen. Niet dus… Ten eerste weten de keuringsartsen er niets van, ten tweede was er nog veel schade niet duidelijk. De keuring veranderde niets.

Toen ben ik in bezwaar gegaan. Dan krijg je nog eens een keuring, maar dan door een andere keuringsarts. En wat algemeen bekend is, artsen dekken elkaar altijd, dus die zullen in de meeste gevallen niet laten blijken dat een collega zijn/haar werk niet goed heeft gedaan. Maar deze maakt het nog mooier; Terwijl er ondertussen al wel diagnoses bij waren gekomen, heeft deze arts er van gemaakt dat het alleen de somatische stoornis was (terwijl er al genoeg te zien was uit de resultaten van onderzoeken, zoals scans), en de rest doodleuk van tafel geveegd. Oja, en ik was 100% goedgekeurd. Hoe is het toch mogelijk dat ze zo te werk mogen gaan. Dus, sindsdien ben ik ook hiervoor bezig met een rechtszaak, die al 2 keer zo lang duurt dan het zou gaan duren.

Nu lopen er 2 rechtszaken door de medische missers van de huisarts

Door het bovenstaande dus ook 1 van mijn eisen in de rechtszaak tegen de huisarts dat ik niets meer met een uitkeringsinstantie te maken heb ik de toekomst. Zonder de fouten van de huisarts had ik hier ook niets mee te maken gehad, en ik bedank voor de ellende die daar steeds bijkomt.

Meerdere advocaten hebben te kennen gegeven dat dat hier in Nederland zo niet werkt. Je bent ziek, dus een uitkeringsinstantie betaald een deel. En dat hierover afspraken zijn te maken, zodat de vergoeding die je krijgt, er buiten wordt gelaten. Nou, te zien is dat het UWV de wettelijke regels aan zijn laars lapt. Ik heb er dan ook geheel geen vertrouwen in dat dit goed zou komen. En al zouden ze zich er wel aan houden, veranderen die regels wel weer in de toekomst, en dan heb je nog het nakijken.

Het eerste probleem is er daardoor al. De tegenpartij wilde een klein voorschot uitkeren. Maar, omdat het UWV mij eruit gegooid heeft, zit ik nu in de bijstand. Ondanks dat het voorschot een vergoeding is voor alle kosten die ik al gemaakt heb de afgelopen jaren (dus geld wat ik heb uit moeten geven vanwege mijn gezondheid door de fouten van de huisarts, geld waar ik recht op heb), moet ik dat grotendeels inleveren. Dat wordt verrekent met mijn uitkering.