Rechtszaak medische missers, de aansprakelijkstelling van de huisarts

Ik heb vanaf ongeveer half 2015 een advocaat in deze zaak, en de zaak loopt nog. De bodemprocedure moet zelfs nog beginnen nu, in juli 2018.

Omdat de advocaat niets onthield en direct onzeker wordt bij onterechte beweringen van de tegenpartij, heb ik zelf alles voor de aansprakelijkheid van de huisarts op een rij gezet. De medische missers, en de bewijzen hiervoor. Ook was het voor mezelf overzichtelijker als ik iets op moest zoeken, en helpt het bij twijfel. Want twijfel zaaien, daar is de verzekering van de huisarts natuurlijk in gespecialiseerd.

In het officiële document verwijs ik met nummers naar de bewijsstukken die relevant zijn voor de punten van de aansprakelijkheid. Ik heb zoveel mogelijk direct de linken naar de bewijsstukken op internet geplaatst, of bijvoorbeeld delen van berichten van artsen letterlijk geciteerd. Dit is het deel van een bericht wat van toepassing is, omdat het anders wel erg onoverzichtelijk wordt. Daarbij geldt er, naar ik begrepen heb, copyright voor brieven e.d.. Het is in de derde persoon geschreven, omdat het dan makkelijker was om emoties er zoveel mogelijk buiten te laten. Omdat het een officiële rechtszaak is voor medische missers die ik hier openbaar maak, wil ik me wel aan de feiten houden.

Uiteraard mag ik geen namen noemen zonder toestemming. Ook mag ik de naam van de huisarts nog niet noemen, zolang de rechter mij geen gelijk heeft gegeven.

Medische voorgeschiedenis. Het medische dossier gaat uiteraard langer terug, maar vanaf 2005 kwam deze huisarts pas in de praktijk. Al hou ik er wel rekening mee dat de huisarts het dossier in kon zien, en kon zien wat er de jaren ervoor al speelde.

De huisarts wordt op de volgende punten aansprakelijk gesteld:

1: Te laat testen op een vitamine B12 tekort

2: De ziekte van Addison-Biermer  over het hoofd zien (opnamestoornis voor vitamine B12)

3: Begonnen met een verkeerde behandeling met tabletten

4: Oorzaak van de opnamestoornis niet onderzocht

5: Hierna een verkeerde behandeling met injecties

6: Het advies van de internist negeren en weer over gaan op een verkeerde behandeling

7: Na vraag van de patiënte zelf de juiste behandeling inzetten, en deze later weer stop willen zetten

1: Te laat testen op een vitamine B12 tekort

Omschrijving van de aansprakelijkstelling

Patiënte is in de jaren tussen 2005 en 2011 regelmatig bij de huisarts gekomen met klachten die kunnen vallen onder een vitamine B12 tekort. En eerder, wat in het dossier is te zien welke de huisarts tot zijn beschikking had. Maar de huisarts heeft hier nooit op getest. Pas in 2011. Wel werden er diagnoses gesteld die geen ziektes zijn, maar klachtenpatronen. Bij het stellen van deze diagnoses is nooit gekeken naar de oorzaak, en er is nooit een degelijk (bloed)onderzoek uitgevoerd.

Tevens viel patiënte in diverse risicogroepen, waardoor de huisarts eerder aan een vitamine B12 tekort had moeten denken.

Onderbouwing

1.1 Regelmatig is patiënte geweest met klachten die vallen onder een vitamine B12 tekort

Te zien in het medisch journaal van de huisarts, is dat patiënte tussen 2005 en 2011 is geweest voor klachten die vallen onder een vitamine B12 tekort:

2 keer voor een gevoelige mond/tong, 2 keer voor keelklachten, 4 keer voor misselijkheid, 5 keer voor de urineweg, 3 keer voor tintelingen, 3 keer voor malaise, 9 keer voor eczeem, 2 keer voor kortademigheid, 6 keer voor oorklachten/tinnitus, 4 keer voor pijnlijke handen en vingers, 8 keer voor spierpijn/stijfheid, 1 keer voor slaapproblemen, 2 keer voor menstruatieklachten, 5 keer voor vermoeidheid (dit is bijna iedere keer genoemd door patiënte, maar niet in het dossier vermeld), 12 keer voor maag en darmklachten, 2 keer voor hartkloppingen, 2 keer voor duizeligheid, 4 keer voor infecties.

Bovendien had de huisarts ook het dossier van voorgaande jaren, en daarin kon hij zien dat patiënte al veel vaker voor deze klachten was geweest.

Zie bewijsstukken:

Het medische dossier van de huisarts, Symptomenlijsten 4 (Vitamine B12 institute), 5 (Stichting B12 tekort), 6 (Henk de Jong), 7  (B12 kliniek) , 8 (website) en 34 (Admiraal de Ruyter ziekenhuis, dit is een folder die niet via een link te bereiken is). Op iedere lijst zijn eerdergenoemde klachten terug te vinden.

Zie ook bewijsstuk 9StichtingB12 tekort. Van de website;

“Wanneer testen op vitamine B12? Bij neurologische klachten, zoals tintelingen, onverklaarbaar vallen, verlies van positiegevoel, dingen omgooien, struikelen, moeilijk lopen, zenuwpijn, niet op de juiste woorden kunnen komen, verkeerde woorden gebruiken, doof gevoel in handen en/of voeten. Bij vermoeden van of diagnose van MSCVS/ME, fibromyalgie, burn-outPatiënten die bepaalde medicijnen gebruiken: maagzuurremmers (zoals Omeprazol, Pantazol, Nexium, Zantac) metformine, colchicine, neomycine, para-aminosalicylzuur, Questran”

Al sinds 2003 kwam patiënte met tintelingen bij de huisarts. Er was in 2003 chronische hyperventilatie vastgesteld, welke de tintelingen zouden verklaren. Echter gingen deze niet weg, ook niet na een ademhalingscursus. In 2009 is bij patiënte fibromyalgie vastgesteld zonder bloedonderzoek uit te voeren en er is in het medische dossier terug te zien dat patiënte al jarenlang (nu bijna 20 jaar) op en af voor langere periodes Omeprazol gebruikte.

Bewijsstuk 29 verantwoordelijkheden huisarts: Juni 2015 heb ik een e-mail met vragen gestuurd naar een organisatie die zich bezig houdt met medische missers en o.a. de verantwoordelijkheden van artsen. Hieronder een aantal van mijn vragen en hun antwoorden gekopieerd uit de e-mail:

“Had mijn huisarts eerst mijn dossier moeten raadplegen, alvorens mij door te sturen naar de reumatoloog?”

“Natuurlijk moet iedere huisarts het dossier van zijn patiënt goed doornemen alvorens een beslissing over diagnostiek of behandeling te nemen. Basisprincipe van de Wet Geneeskundige Behandelingsovereenkomst is : voldoen aan zorgplicht”

Op de vraag of de huisarts de juiste behandeling op had moeten zoeken:

Een huisarts hoort zijn vakliteratuur bij te houden en mag geen foutieve medische behandelingen voorschrijven. Dit is in strijd met zijn zorgplicht.”

Bewijsstuk 33 uit een email van de deskundige op het gebied van B12 tekort:

“Je kwam steeds bij de dokter met klachten van dit lijstje. 

Vooral de tintelingen en de vermoeidheid zouden al een reden moeten zijn geweest voor de huisarts om op B12 te prikken.”

“Dat is lange tijd niet gebeurd, maar je kreeg wel allemaal aparte diagnoses en deze hadden volgens mij nooit gesteld mogen worden omdat er niet op B12 was geprikt.”

“De huisarts heeft dus de juiste diagnose veel te laat gesteld.”

“Door de late diagnose en foute behandeling heb je naar mijn overtuiging blijvende schade opgelopen, welke jouw klachten kan verklaren. Dit zijn de klachten door de Gecombineerde Strengziekte.”

Notitie: De Gecombineerde Strengziekte ontstaat ENKEL door een te lang onbehandeld en/of tekort behandeld vitamine b12 tekort.

Bewijsstuk 14 NHG-StandaardAnemie:

Ook in het NHG (standaard Anemie, maar ook het NHG standpunt diagnostiek vitamine B12 tekort, en de werkafspraak die eerder gebruikt werd door huisartsen) staan de risicogroepen waarin patiënt viel. Zoals de protompompremmer Omeprazol. En werd er al diverse keren de gastritis in het dossier genoemd. Daarbij kwamen de klachten die het NHG ook weer deels noemt.

Voorbeeld uit het (PDF van) NHG standpunt diagnostiek van vitamine B12 deficientie;

Oorzaak B12 tekort NHG 2

Diagnose Dunne Vezel Neuropathie: Door een neuroloog is de diagnose Dunne Vezel Neuropathie vastgesteld. Hij heeft alle oorzaken, behalve het vitamine B12 tekort uit kunnen sluiten. Deze neurologische aandoening ontstaat ook bij een te lang onbehandeld en tekort behandeld vitamine B12 tekort.

Ook de laatste internist bevestigd mondeling dat het tekort waarschijnlijk al heel lang heeft bestaan.

Patiënte had een vragenlijst op papier opgesteld, waar de internist niet op wilde zetten dat hij dit heeft gezegd. Maar, in de overige vragen, hamert hij er wel steeds op dat de duur van het tekort/de duur van de aanwezigheid van de klachten ervoor zorgen dat de kans op verbetering weinig zal zijn.

Bij het bovenstaande is rekening te houden met het feit dat patiënt pas ging als klachten lang aanhielden. Tevens zag zij het nut er niet van in om met klachten te blijven komen waarvan de huisarts alleen maar aangaf “dat het erbij hoorde en er niets meer aan te doen was”. Anders had patiënte nog veel vaker met deze klachten gekomen, maar zij vertrouwde in eerste instantie hierin op de huisarts.

1.2 Huisarts heeft zorgplicht verzaakt en hierdoor geen goed beeld gekregen van de ziekte

Te zien in het medisch journaal van de huisarts op 23-03-2009 is dat patiënte de weekendarts heeft moeten bellen vanwege ernstige rugpijn. Na het weekend neemt zij contact op met haar eigen huisarts, omdat de pijn aanhoud. Wat de huisarts dan niet in het dossier vermeld, is dat hij weigert te komen, terwijl patiënte niet kan bewegen en alleen maar huilt van de pijn. Ook schrijft hij sterke pijnstilling en spierverslappers voor zonder patiënte te zien.

Patiënte en haar moeder bellen die weken regelmatig naar de huisarts, maar hij komt niet. Dit is niet duidelijk weergegeven in het dossier. Wat wel duidelijk is weergegeven, is dat de huisarts pas op 10-04-2009 zijn eigen bevindingen in het patiënten journaal vermeld.  Dus dan pas ziet de huisarts de patiënte voor het eerst. Wat de huisarts ook niet heeft vermeld in het dossier, is dat de patiënte 2 weken lang geen gevoel in de benen had iets later dat jaar. Ook toen wilde hij niet komen, terwijl patiënte niet kon lopen.

Door het bovenstaande heeft de huisarts nagelaten om zorg te dragen voor zijn patiënte. Tevens kon hij zo niet zien hoe ziek zij was. Dan had hij de oorzaak wellicht eerder gevonden. De huisarts zag patiënte pas, toen zij al langere tijd onder invloed was van de voorgeschreven pijnstillers en spierverslappers. (De huisarts heeft zelf de opmerking in het dossier geplaatst “Linda’s moeder belt, maakt zich zorgen om Linda. Linda moet eigenlijk zelf bellen vind ik, maar goed, ze mag vanmiddag wel op het spreekuur komen”.)

Eindelijk na weken mocht patiënte dus naar de huisarts komen. Ook hieraan is te zien dat de huisarts de situatie niet serieus heeft genomen. Ondanks dat het niet alleen om pijn in de rug ging, maar pijn over het gehele lichaam. Zo ernstig dat patiënte niets kon. De huisarts heeft zelf geen enkel (bloed)onderzoek gedaan, maar zonder dat heeft hij patiënte doorgestuurd naar de Orthopeed.  Daarbij ook weer naar de fysiotherapeut, terwijl ze daar net 6 maanden was geweest voor behandeling van deels dezelfde klachten. Het was dus duidelijk dat fysiotherapie niet hielp.

Met de klachten waarmee patiënte al geruime tijd bij de huisarts kwam, en de medicijnen die patiënte gebruikte die er bekend om staan een vitamine B12 opnamestoornis te veroorzaken (zie volgende punt), en de gastritis die een mogelijke oorzaak van een vitamine B12 opnamestoornis is (zie volgende punt), had de huisarts zelf eerder op het idee moeten komen om op een vitamine B12 tekort te testen. In de plaats daarvan heeft hij geen enkele moeite voor patiënte gedaan. En zelfs patiënte een aantal weken aan haar lot overgelaten en sterke medicatie voorgeschreven zonder haar te zien.

Uiteindelijk is er na maanden door de reumatoloog Fibromyalgie vastgesteld. Deze ging er vanuit dat de huisarts zelf zijn (bloed)onderzoeken had uitgevoerd volgens patiënte, omdat de huisarts “goed bekend” stond volgens de reumatoloog. Echter, Fibromyalgie is een klachtenpatroon waarvan de oorzaak onbekend is, en geen ziekte. De diagnose Fibromyalgie mag helemaal niet gesteld worden zonder eerst degelijk bloedonderzoek te doen, en op een vitamine B12 tekort te testen. Zie ook het punt en de bewijsstukken hierboven.

Zie bewijsstukken 


9Stichting B12 tekort;

“Wanneer testen op vitamine B12? Bij neurologische klachten, zoals tintelingenonverklaarbaar vallen, verlies van positiegevoel, dingen omgooien, struikelen, moeilijk lopen, zenuwpijn, niet op de juiste woorden kunnen komen, verkeerde woorden gebruiken, doof gevoel in handen en/of voeten. Bij vermoeden van of diagnose van MSCVS/ME, fibromyalgieburn-outPatiënten die bepaalde medicijnen gebruiken: maagzuurremmers (zoals OmeprazolPantazol, Nexium, Zantac) metformine, colchicine, neomycine, para-aminosalicylzuur, Questran”

19B12 kliniek;

“De klachten van B12 tekort kunnen erg invaliderend zijn, maar toch worden mensen vaak weggezet als ‘niets aan de hand’, ‘een beetje stress’ en worden onjuiste ‘diagnoses’ gesteld als fibromyalgie, chronisch vermoeidheids- syndroom of burn-out.”

29 Email verantwoordelijkheden huisarts: (Zie ook vorige punt)

Had mijn huisarts eerst mijn dossier moeten raadplegen, alvorens mij door te sturen naar de reumatoloog?”

“Natuurlijk moet iedere huisarts het dossier van zijn patiënt goed doornemen alvorens een beslissing over diagnostiek of behandeling te nemen. Basisprincipe van de Wet Geneeskundige Behandelingsovereenkomst is : voldoen aan zorgplicht”

Op de vraag of de huisarts de juiste behandeling op had moeten zoeken:

Een huisarts hoort zijn vakliteratuur bij te houden en mag geen foutieve medische behandelingen voorschrijven. Dit is in strijd met zijn zorgplicht.”

33 Email bericht 01 Deskundige B12 tekort, een aantal zinnen uit het bericht:

“Je kwam steeds bij de dokter met klachten van dit lijstje.  Vooral de tintelingen en de vermoeidheid zouden al een reden moeten zijn geweest voor de huisarts om op B12 te prikken. Dat is lange tijd niet gebeurd, maar je kreeg wel allemaal aparte diagnoses en deze hadden volgens mij nooit gesteld mogen worden omdat er niet op B12 was geprikt. En dat B12-tekort de grote oorzaak was, blijkt later wel uit de extreem lage B12-waarde die in 2011 werd gemeten en het klachtenlijst wat hierbij past.”

“De huisarts heeft dus de juiste diagnose veel te laat gesteld.”

6.5 Henk de Jong;  een stuk naar beneden op de pagina staan de diagnoses die je in de plaats van het tekort kunt krijgen als er niet wordt onderzocht op een tekort;

“Je hebt vergelijkbare klachten, maar een andere diagnose gekregen.

Mogelijk heb je een van de volgende diagnoses gekregen:

– PDS, prikkelbare darm syndroom (een klachtenpatroon, geen diagnose) (Bij patiënte vastgesteld in 2005)

– Fibromyalgie (een klachtenpatroon, geen diagnose) (Bij patiënte in 2009 vastgesteld)

– – Somatoforme stoornis/conversiestoornis (Bij patiënte in 2010 vastgesteld)

Artseneed;

“Ik zweer/beloof dat ik de geneeskunst zo goed als ik kan zal uitoefenen ten dienste van mijn medemens. Ik zal zorgen voor zieken, gezondheid bevorderen en lijden verlichten.”

 “Ik stel het belang van de patiënt voorop en eerbiedig zijn opvattingen. Ik zal aan de patiënt geen schade doen.”

Patiënte viel in risicogroepen voor een vitamine B12 tekort

Ook dit heeft huisarts over het hoofd gezien

Als eerste viel patiënte in de (door de NHG vastgestelde) risicogroep voor een vitamine B12 tekort. Dit omdat zij sinds haar 18e (dat is vanaf 1999) regelmatig vaak voor langere periodes Omeprazol gebruikte. Dit is een protompompremmer die erom bekend staat een vitamine B12 opnamestoornis te veroorzaken. Huisarts was zeker bekend met het gebruik hiervan. Zie het medische dossier. En hij had bovendien zelf de informatie die hiernaar verwees, op zijn website staan bij de informatie over vitamine B12 tekort.

Zie bewijsstukken 

1 Stuk op website van de huisarts (Deze kan ik niet toevoegen vanwege de privacy van de huisarts)

2 Oorzaken B12 deficiency B12 institute;


Drugs / medicijnen, Protonpompremmers (maagzuurremmers)”

3 Uit de email van een deskundige

“De opname van vitamine B12 wordt door maagzuurremmers verminderd. Dat geldt alleen voor de opname van B12 via voeding of tabletten, niet via injecties, omdat die het hele maag-darm-stelsel omzeilen.”

9 wanneer testen op een vitamine B12 tekort;

“Wanneer testen op vitamine B12? 

  • Patiënten die bepaalde medicijnen gebruiken: maagzuurremmers (zoals Omeprazol, Pantazol, Nexium, Zantac) metformine, colchicine, neomycine, para-aminosalicylzuur, Questran”

10 Standpunt Diagnostiek van vitamine B12 deficiency NHG;

Oorzaak B12 tekort NHG 2

14 NHG-Standaard Anemie;

  • “gebruikt de patiënt metformine of protonpompremmers?7)”

Als tweede was er door de huisarts in het dossier regelmatig het vermoeden/vermeld dat de patiënte gastritis had. Hier is pas in 2016 naar gekeken door een internist, niet via huisarts A, en vastgesteld, alleen onduidelijk welke. Omdat de gastritis vermoed werd, had de huisarts ook moeten denken aan het testen op een vitamine B12 tekort. Zeker als er al lange tijd klachten waren die door een vitamine B12 tekort veroorzaakt kunnen worden.

Zie bewijsstukken 

1 Website van de huisarts (Niet toegevoegd vanwege de privacy van de arts) 


10 NHG-Standpunt

Risico B12 tekort volgens NHG

Oorzaak B12 tekort NHG 2

14 NHG Standaard Anemie 

“Anemie door vitamine B12- of foliumzuurdeficiëntie NHG Samenvattingskaart

Ook een vitamine B12– of foliumzuurdeficiëntie kan leiden tot een gebreksanemie, omdat deze stoffen betrokken zijn bij de aanmaak van Hb. Anemie ten gevolge van een vitamine B12-deficiëntie wordt meestal veroorzaakt door een auto-immuungemedieerde atrofische gastritis. Daarbij worden antistoffen gevormd tegen de pariëtale cellen van de maagwand, en/of tegen de door deze cellen geproduceerde intrinsic factor (noodzakelijk voor de opname van vitamine B12, de extrinsic factor). Deze anemie wordt van oudsher pernicieuze anemie genoemd.”

2: De ziekte van Addison-Biermer over het hoofd zien

Omschrijving van de aansprakelijkstelling:

De huisarts heeft een invaliderende ziekte die een dodelijke afloop kan hebben over het hoofd gezien. Niet alleen had hier eerder op getest moeten worden, maar ook toen de bloeduitslagen de ziekte duidelijk lieten zien, heeft hij deze nog over het hoofd gezien.

Onderbouwing:

De ziekte van Addison-Biermer is een opnamestoornis voor vitamine B12. De vitamine B12 wordt van nature alleen opgenomen in de maag uit dierlijke producten. Met een opnamestoornis voor deze vitamine, kan de maag de vitamine B12 niet meer uit voedsel opnemen. En moet het lichaam deze vitamine via een andere weg krijgen.

Te zien in het huisartsen journaal is dat er op 25 oktober 2011 een vitamine B12 waarde van 90 pmol/L is gemeten. De minimale waarde in Nederland is vastgesteld op 148 pmol/L. De waarde van 90 was dus al veel te laag. Na 5 maanden tabletten en een niet-vegetarisch dieet, bleek op 27 april 2012 de vitamine B12 waarde gezakt te zijn naar 77 pmol/L. Dus ondanks dat patiënte niet vegetarisch was en gewoon dagelijks dierlijke producten tot zich nam, en bijna een half jaar de voorgeschreven vitamine B12 tabletten nam (soms vergat zij de inname wel door de ontstane geheugenproblemen), is de waarde nog sterk gedaald.

Dit geeft aan dat de vitamine B12 niet werd opgenomen, dus dat patiënte de ziekte van Addison-Biermer heeft. Ondanks deze duidelijk uitslag heeft de huisarts nooit de diagnose Addison-Biermer (ook wel Pernicieuze Anemie genoemd) gemaakt. Daarbij is aan volgende behandelingen duidelijk te zien dat de huisarts niet begrijpt dat patiënte via een andere weg de vitamine B12 moet krijgen. Hij tegen patiënte gezegd dat zij maar eens informatie over B12 tekort op moest zoeken op internet, hij heeft hier persoonlijk weinig tot niets over uitgelegd.

Zie bewijsstukken 

6.3 Henk de Jong;

“Als het tekort niet door de voeding komt, dan is de oorzaak een opnamestoornis, vaak de Ziekte van Addison-Biermer. “

“De meest voorkomende oorzaak van een B12-tekort is het ziektebeeld van deze site. doordat het lichaam, door een tekort aan Intrinsic Factor, de vitamine B12 niet meer (voldoende) opneemt. Dat betekent dus ook dat vitamine B12 pillen niet worden opgenomen.”

33 Uit een bericht van de deskundige op het gebied van B12 tekort

“Daarnaast is dit probleem niet juist behandeld. Dat had direct gemoeten met twee injecties per week omdat je neurologische klachten had. En helemaal niet met pillen omdat die bij een opnamestoornis niet werken.”

10 NHG-Standpunt diagnostiek;

Oorzaak B12 tekort NHG

14.5/14.9 NHG-Standaard Anemie;

Een vitamine B12-deficiëntie door dieetfactoren kan alleen ontstaan bij een dieet waarin voedsel van dierlijke oorsprong (vrijwel) volledig ontbreekt, zoals bij veganisme. De voorraad vitamine B12 in het lichaam is meestal voldoende om er enkele jaren op te teren.”


Bij slikproblemen, problemen met de therapietrouw, ernstige (neurologische) symptomen of gastro-intestinale bijwerkingen bij orale toediening heeft parenterale toediening de voorkeur. In deze gevallen geeft de huisarts 10 intramusculaire injecties hydroxocobalamine26) 1 mg met een interval van ten minste 3 dagen, gevolgd door 1 intramusculaire injectie van 1 mg *eenmaal per 2 maanden.” 


* Nergens staat dat er gestopt mag worden met de behandeling


Indien orale toediening van vitamine B12 onvoldoende effect bereikt bij patiënten met bekende opnameproblemen, zoals inflammatoire darmziekte of darmresectie, kiest de huisarts in tweede instantie voor intramusculaire toediening.” *

* Dus, toen te zien was dat na de tabletten het vitamine B12 gehalte was gezakt van 90 pmol/l naar 77 pmol/l, had de huisarts alsnog met de injecties zoals hierboven beschreven moeten starten, en vol moeten houden. Het had nooit gestopt mogen worden.

Artseneed;
“Ik zweer/beloof dat ik de geneeskunst zo goed als ik kan zal uitoefenen ten dienste van mijn medemens. Ik zal zorgen voor zieken, gezondheid bevorderen en lijden verlichten.”

 “Ik stel het belang van de patiënt voorop en eerbiedig zijn opvattingen. Ik zal aan de patiënt geen schade doen.”

29 Uit het bericht inzake de verantwoordelijkheden van de huisarts:

“Een huisarts hoort zijn vakliteratuur bij te houden en mag geen foutieve medische behandelingen voorschrijven. Dit is in strijd met zijn zorgplicht.”

3: Begonnen met een verkeerde behandeling met tabletten

Omschrijving van de aansprakelijkstelling:

Ondanks voorgeschreven behandelingen, die overal te vinden zijn in bijsluiters en websites voor artsen, zet de huisarts na het ontdekken van het tekort, de verkeerde behandeling in.

Onderbouwing

Vanwege de (ernstig) lage waarde en (neurologische) klachten (zie o.a. moeheid, tintelingen al vanaf 2003 in het dossier) die aanwezig waren, had de huisarts direct moeten starten met 2 injecties per week omdat een snelle normalisering van de B12 waarde gewenst was.

Zie bewijsstukken:

10 NHG-Standpunt Diagnostiek;

“Injecties zijn alleen geïndiceerd als snelle normalisering van de vitamine-B12-spiegels gewenst is vanwege de ernst van de klachten”

De vitamine B12 waarde was gevaarlijk laag. Daarbij komen de ernstige klachten die patiënte had.

11 Farmacotherapeutisch Kompas Hydrocobalamine/vitamine B12 injecties (welke de huisarts zelf gebruikt, zie ook screenshot hieronder)

Behandeling B12 tekort

13, Bijsluiter Hydrocobamine B12injecties;

Gebruik van de injecties:

“Bij duidelijke neurologische afwijkingen 1 injectie van 1000 microgram Hydrocobamine één à tweemaal per week gedurende geruime tijd, bv. 2 jaar”

14 NHG-Standaard Anemie;

(Let op, deze voorschriften komen niet overeen met alle andere voorschriften, maar toch wordt hierin ook aangegeven bij ernstige (neurologische) klachten, zoals patiënte had, injecteren)

“Bij slikproblemen, problemen met de therapietrouw, ernstige (neurologische) symptomen of gastro-intestinale bijwerkingen bij orale toediening heeft parenterale toediening de voorkeur. In deze gevallen geeft de huisarts 10 intramusculaire injecties hydroxocobalamine26) 1 mg met een interval van ten minste 3 dagen, gevolgd door 1 intramusculaire injectie van 1 mg eenmaal per 2 maanden.”

In de plaats van de injecties heeft de huisarts vanwege injectie fobie gekozen voor tabletten. Deze hadden 1000 mg moeten bevatten, maar bevatte 5 mg. Dit is een verschil van 995 mg met de voorgeschreven hoeveelheid, dus bijna 200 keer te weinig vitamine B12.

Zie bewijsstukken:


Werkafspraak 2004 (Niet aanwezig per link of scan)


Beoordeling expertise arts 1, zie screenshot hieronder

Expertise behandeling

De reactie van de verzekeringsarts van de tegenpartij:

Tegenpartij erkend 1 fout

10 NHG-Standpunt diagnostiek

Behandeling volgens NHG

14.8 NHG-Standaard Anemie;

n geval van een vitamine B12-deficiëntie schrijft de huisarts bij volwassenen oraal vitamine B12 voor in de vorm van cyanocobalamine 1000 microg 1 dd,” 

33 Uit een bericht van de deskundige op het gebied van B12 tekort:

“Daarnaast is dit probleem niet juist behandeld. Dat had direct gemoeten met twee injecties per week omdat je neurologische klachten had. En helemaal niet met pillen omdat die bij een opnamestoornis niet werken.”

35 Uit een email van een deskundige die ook consulten geeft/onderzoeker is en met artsen op dit gebied werkt:

“Ik kan u mededelen dat er duidelijk in het NHG standpunt staat: Als de oorzaak niet is weggenomen, mag er nooit gestopt worden met de behandeling i.m.. Bij duidelijke neurologische klachten geeft het Farmacotherapeutisch kompas aan: 1 tot 2 maal in de week injecteren gedurende 2 jaar.”

En

“U bent een lange tijd onderbehandeld dan wel onbehandeld geweest.1. pillen werkten niet, sterker waarde B12 ging omlaag (dat geven wij zeer vaak aan en daarom behandelen wij nooit met pillen).”

4: Oorzaak van de opnamestoornis niet onderzocht

Omschrijving van de aansprakelijkstelling

Nadat gebleken was dat de vitamine B12 waarde in het bloed gedaald was ondanks het innemen van vitamine B12 tabletten en het volgen van een niet-vegetarisch dieet, had hiervoor de oorzaak onderzocht moeten worden. Daarbij hadden er aanvullende onderzoeken gedaan kunnen worden om de ziekte Addison-Biermer vast te stellen.

Onderbouwing

De huisarts heeft de onderzoeken naar de opnamestoornis wel als optie in het huisartsen journaal staan, maar heeft dit nooit uitgevoerd.

Zie bewijsstukken

Uit het expertise rapport van expertise arts 1:

Expertise behandeling

Reactie verzekeringsarts tegenpartij:

Tegenpartij erkend fout

5: Hierna een verkeerde behandeling met injecties

Omschrijving van de aansprakelijkstelling

Nadat de vitamine B12 waarde van 90 pmol/L naar 77 pmol/L gedaald was na de eerste behandeling van 5 maanden tabletten, zet de huisarts op 7 mei 2012 een nieuwe behandeling in van 5 injecties. Deze injecties volgen op 7 mei, 11 mei, 14 mei, 18 mei en 21 mei. Omdat de injecties niet helpen, stopt de huisarts op 21 mei de injecties en denkt hij in juni in een andere richting, namelijk die van Endometriose.

Dus ondanks dat duidelijk uit de bloeduitslagen bleek dat vitamine B12 niet via de maag (uit voedsel en tabletten) werd opgenomen, heeft de huisarts de injecties stop gezet. De huisarts heeft de opnamestoornis (ziekte van Addison-Biermer) over het hoofd gezien en ook nergens naar gekeken bij het bepalen van de behandeling. Daarnaast heeft de huisarts nooit de klachten die horen bij het vitamine B12 tekort gekoppeld aan dit tekort. Het in dit geval stopzetten van de injecties was schadelijk voor patiënte, en had zelfs dodelijk kunnen zijn, aangezien ons lichaam vitamine B12 nodig heeft in vele processen door het hele lichaam.

Onderbouwing

Doordat de vitamine B12 waarde gevaarlijk laag was (77pmol/L) en er al sinds 2003 neurologische klachten bekend waren bij patiënte, was het wenselijk dat er werd behandeld met 1-2 injecties per week voor lange tijd 1-2 jaar. Dit staat o.a. in het Farmacotherapeutisch Kompas, welke de huisarts zelf gebruikt om behandelingen in op te zoeken. Tevens staat dit in de bijsluiter van het medicijn, de NHG standaard Anemie, NHG-Standpunt Diagnostiek, en overal anders. Ook mag er, zolang de oorzaak van de opnamestoornis (Ziekte van Addison-Biermer) niet duidelijk is en met zekerheid weg genomen is, nooit gestopt worden met de injecties. Vitamine B12 is net als insuline voor een suikerpatiënt. Het is van levensbelang.

Zie bewijsstukken: 

Expertise arts 1, er staat dat volgens de werkafspraak 10 injecties gegeven hadden moeten worden (wat inderdaad ook niet overeenkomt met de bijsluiter en het Farmacotherapeutisch Kompas welke toen al bestonden)

Expertise behandeling

10 NHG-Standpunt Diagnostiek;


“De gewenste duur van de behandeling is afhankelijk van de (waarschijnlijke) oorzaak van de deficiёntie; zij zal levenslang zijn bij patiënten met atrofische gastritis.”


Aangezien de tabletten niet werden opgenomen, en er geen andere oorzaak van het tekort zoals een vegetarisch dieet werd gevonden, had de behandeling levenslang moeten zijn, zoals later ook blijkt.  

11 Farmacotherapeutisch Kompas;

Behandeling B12 tekort

13 Bijsluiter medicijn;

“Aanvangsdosering 10 injecties van 1000 microgram Hydrocobamine toe te dienen met een interval van minstens drie dagen. Onderhoudsdosering 1 injectie van 1000 microgram Hydrocobamine per twee maanden. 

Bij duidelijke neurologische afwijkingen 1 injectie van 1000 microgram Hydrocobamine één à tweemaal per week gedurende geruime tijd, bv. 2 jaar.”

14.9 NHG Standaard Anemie;

(Klopt niet met de informatie uit de bijsluiter e.d., maar er staat nergens dat er gestopt mag worden)


Alternatief (bij slikproblemen, problemen met therapietrouw, ernstige (neurologische) problemen of bijwerkingen bij orale toediening): hydroxocobalamine 1 mg intramusculair, 10 injecties met een interval van ten minste 3 dagen; daarna 1 mg eens per 2 maanden.” 

15 B12 instituut

16 Stichting B12 tekort

24 B12 instituut

25 Uit een email van een deskundige van een stichting:

“Een B12-tekort en de gevolgen daarvan komen in de wetenschappelijke literatuur al voor in 1890! In de jaren 50 werd er veel over geschreven en werden artsen gewaarschuwd hier alert op te zijn.
Maar om het maar even recent te houden, in 2005 werd een artikel gepubliceerd door internisten van het AMC over de diagnose en behandeling van een B12-tekort (met daarin oa dat men moet opstarten met 10 injecties in korte tijd) Dat artikel werd gepubliceerd in het Nederlands Tijdschrift Geneeskunde.”

28.2 Als bijlage verzonden door een neuroloog (tijdens een 3e opinion per website/telefoon) die het ook eens is met de diagnose gecombineerde strengziekte: http://home.kpn.nl/hindrikdejong/gevolg.htm

32 Uit een email van een deskundige:

Erg lage B12, pillen die niet helpen en niet de behandeling gekregen bij neurologische klachten door B12-tekort.”

33 Uit email deskundige:

“In 2012 was de waarde nog lager en kreeg je 5 injecties en werd er weer gestopt. Bij B12-tekort mag er nooit gestopt worden met de injecties zolang de oorzaak niet is gevonden en opgelost.”

35 Uit een email van een deskundige die ook consulten geeft/onderzoeker is en met artsen op dit gebied werkt

“Ik kan u mededelen dat er duidelijk in het NHG standpunt staat: Als de oorzaak niet is weggenomen, mag er nooit gestopt worden met de behandeling i.m.. Bij duidelijke neurologische klachten geeft het Farmacotherapeutisch kompas aan: 1 tot 2 maal in de week injecteren gedurende 2 jaar.”

En:

“2. na ZEER laag B12 waarden heeft u slechts 5 injecties gehad waarna de behandeling is gestopt. De oorzaak was helaas niet weggenomen dus klachten komen terug.”

Zie ook bewijsstukken belang injecties bij opnamestoornis:

4 B12 instituut

6 Henk de Jong

10 NHG-Standpunt Diagnostiek

15 B12instituut

17 Stichting B12 tekort

19 B12 kliniek

21 B12instituut (neuro psychiatrisch onderzoek) 

23 Henk de Jong

24 B12 instituut

28.1 De bijlage die de neuroloog van de 3e opinion heeft toegestuurd: bijlage

33 Uit een email van een deskundige:

“Daarnaast is dit probleem niet juist behandeld. Dat had direct gemoeten met twee injecties per week omdat je neurologische klachten had. En helemaal niet met pillen omdat die bij een opnamestoornis niet werken.”

“De behandeling staat hierin beschreven: http://www.farmacotherapeutischkompas.nl/preparaatteksten/h/hydroxocobalamine%20(vitamine%20B12).asp

“In 2012 was de waarde nog lager en kreeg je 5 injecties en werd er weer gestopt. Bij B12-tekort mag er nooit gestopt worden met de injecties zolang de oorzaak niet is gevonden en opgelost.”

In het verweer van de huisarts op 7 september 2016 geeft de huisarts zelf aan dat 5 injecties het beleid van de praktijk is bij een aangetoond vitamine B12 tekort. Ook heeft patiënte een gesprek gevoerd met de huisarts (en opgenomen), waarin hij zegt dat dit het protocol van de praktijk is. Als patiënte dan vraagt waar hij dit protocol op gebaseerd heeft, aangezien dit nergens overeenkomt met de voorgeschreven richtlijnen, kan hij niets zeggen. Ook vraagt patiënte dat als duidelijk was dat ze de tabletten niet opnam, dus ook de vitamine B12 niet uit voedsel kon halen, hoe ze dan de vitamine B12 binnen zou moeten krijgen. Ook hier heeft de huisarts geen antwoord op.

De huisarts geeft in het verweer aan dat er na 5 injecties altijd wordt overlegd met de patiënt en er samen besloten wordt hoe nu verder (Terwijl dus nergens in de voorschriften staat dat er 5 injecties gegeven mogen worden en dat er daarna gestopt mag worden). Maar wanneer er tegen iemand met injectiefobie wordt gezegd “dat de injecties niet helpen” (wat klopt want het is veel te weinig om bij een ernstig tekort verbetering te krijgen.

Daarnaast is er de bekende begin verergering (15 B12 instituut https://b12-institute.nl/behandeling-b12-deficientie/) waarbij klachten in het begin kunnen verergeren, en pas daarna verbeteren) en er wordt voorgesteld om te stoppen met de injecties, is het vrij voorspelbaar dat een patiënt hier mee instemt. Wanneer de huisarts had uitgelegd dat de injecties nodig waren omdat patiënte anders veel zieker zou worden en zelfs dood kon gaan, en ze deze injecties levenslang nodig zou hebben, had patiënte er natuurlijk voor gekozen om de injecties te houden. Ze heeft later ook zelf steeds meer gevraagd zodra ze erachter kwam dat dit nodig was, of het vermoeden had dat ze tekort injecties kreeg. 

6: Het advies van de internist negeren en weer over gaan op een verkeerde behandeling

Omschrijving van de aansprakelijkstelling

Op 31-07-2012 verwijst de huisarts patiënte door naar de internist vanwege aanhoudende darmklachten. Deze schrijft een behandeling voor, maar ook hier houdt de huisarts zich niet aan.

Onderbouwing

In het huisartsen journaal is te zien dat de huisarts op 15-01-2013 een bericht heeft ontvangen van de internist. Letterlijk uit het dossier: “10 weken lang 1 x per week B12 injecties geven. Daarna afbouwen. Ze neemt het niet op via het maag darm kanaal en zit er levenslang aan vast. Linda vraagt zich af of ze een herkeuring moet aanvragen als de klachten niet verbeteren. Eerst maar even de 10 weken afwachten. Daarna eventueel lab bepalen.” (zie ook brief in brieven dossier van internist op 23 mei 2013)

De internist heeft niet gezegd dat er lab bepaald moet worden na 10 weken, maar dat patiënte deze behandeling moet krijgen. Op 25-03-2013 geeft patiënte zelf aan dat ze nu moet afbouwen zoals de internist heeft aangegeven. Op 28-08-2013 wordt er in het huisartsen journaal zonder reden aangegeven dat de vitamine B12 injecties om de 3 maanden worden gegeven, in de plaats van om de voorgeschreven 2 maanden. (Notitie: Als een vraag of beslissing vanuit de patiënte komt, staat dit overal duidelijk vermeld, dat is hier niet. Daarnaast vraagt patiënte op 01-10-2014 zelf of ze weer 1 injectie in de 2 maanden mag).

Zie bewijsstukken:

10 NHG-Standpunt Diagnostiek

11 Farmacotherapeutisch Kompas

13 Bijsluiter medicijn

14.9 NHG Standaard Anemie (er staat in bij (ernstige) klachten dat er geïnjecteerd moet worden en er moet een onderhoudsdosering volgen)   

15 B12 instituut

16 Stichting B12 tekort

24 B12 instituut

25 Uit een email van een deskundige:

Maar om het maar even recent te houden, in 2005 werd een artikel gepubliceerd door internisten van het AMC over de diagnose en behandeling van een B12-tekort (met daarin oa dat men moet opstarten met 10 injecties in korte tijd) Dat artikel werd gepubliceerd in het Nederlands Tijdschrift Geneeskunde.” 

33 Uit een email van een deskundige:

Ook heeft je dokter je een keer op een injectie per drie maanden gezet, terwijl de minimale frequentie een per twee maanden is volgens voorschrift.”

28.2 28.1 De bijlage die de neuroloog van de 3e opinion heeft toegestuurd: Bijlage

Er is een notitie van de internist waarin staat dat de onderhoudsdosering 1 injectie per 2 maanden is, maar deze is onvindbaar. Bovendien staat in alle voorschriften dat de onderhoudsdosering niet minder dan 1 injectie per 2 maanden is. In het medische dossier is te zien dat de huisarts hier wel van op de hoogte is, want hij geeft eerst een tijd 1 injectie per 2 maanden, zoals minimaal wordt voorgeschreven. Dus ook hier gaat de huisarts weer de fout in door 1 injectie per 3 maanden te geven.

7: Na vraag van de patiënte zelf de juiste behandeling inzetten, en deze later weer stop willen zetten

Omschrijving van de aansprakelijkstelling

In maart 2015 komt patiënte er zelf met behulp van een goede vriendin en een ervarings- deskundige achter waarom ze steeds zieker wordt en welke fouten er zijn gemaakt bij de diagnoses en behandelingen. In het huisartsen journaal is te zien dat patiënte op 17-03-2015 een afspraak heeft en daarbij aangeeft dat ze zich niet gehoord voelt en nu de juiste behandeling wil van 2 injecties per week voor lange tijd/2 jaar.

Deze wordt gestart door de huisarts en er komt een vervolg afspraak over 2 weken. Wat de huisarts niet in het huisartsen journaal vermeld, is dat patiënte veel informatie van de Vitamine B12 Research Group, Henk de Jong en de Stichting B12 tekort heeft uitgeprint om aan de huisarts te geven, om aan te tonen dat deze fout zat en om te onderbouwen dat zij 2 injecties per week nodig heeft. Daarbij vermeld ze dat dit ook in de bijsluiter en op het Farmacotherapeutisch Kompas wordt vermeld, welke de huisarts zelf gebruikt om behandelingen in op te zoeken.

Ook is nergens in het dossier van de huisarts vermeld, dat zij 2 weken na het toezeggen van de behandeling, zij patiënte bellen om te zeggen dat ze de behandeling van 2 injecties per week weer willen stopzetten.

Op 31-03-2015 volgt er nog een afspraak bij de huisarts. De huisarts wil de huidige behandeling van 2 injecties per week weer stopzetten omdat hij van mening is dat hij hier niet kundig genoeg voor is. Later in het gesprek blijkt dat hij vind dat hij niet weet of er wel neurologische klachten zijn, ondanks dat deze (o.a. tintelingen en moeheid) al sinds 2003 in het dossier worden vermeld. Patiënte moet meermalen aangeven dat wanneer de huisarts de behandeling nu stopt, de schade nog groter en permanenter kan worden, ondanks alle informatie die zij aan de huisarts heeft verstrekt. Uiteindelijk weet zij hierdoor de huisarts te overtuigen de behandeling voort te zetten. Maar zij moet wel een andere arts vinden die dit voorschrijft, anders wordt de behandeling alsnog over 2 maanden stopgezet.

Patiënte stuurt de huisarts een e-mail om de huisarts nogmaals aan te spreken op zijn fouten en de gevolgen die deze voor haar hebben gehad, begin april 2015 en vraagt nadrukkelijk om een schriftelijke reactie.  Nergens geeft de huisarts inhoudelijk antwoord op, maar hij gaat wel in op de negatieve beoordeling die patiënte op ZorgkaartNederland.nl heeft gezet.

Op 25-06-2015 volgt een laatste afspraak bij de huisarts. Dit gesprek is door patiënte opgenomen. Hierin geeft zij nogmaals aan aan de huisarts wat er fout is gegaan en welke gevolgen dit heeft gehad voor haar leven. Ook stelt zij de huisarts vragen over het feit dat er maar 5 injecties werden gegeven terwijl dit nergens staat voorgeschreven, en hoe zij dan vitamine B12 binnen zou moeten krijgen als duidelijk is gebleken dat zij het niet via haar maag en darmen opneemt, en of hij alsjeblieft beter naar andere patiënten wil kijken met deze ziekte.

Uiteindelijk heeft patiënte de injecties gekregen tot zij een andere huisarts had gevonden. Anders waren de gevolgen voor haar gezondheid nog groter geweest.

Onderbouwing

Zie weer de artseneed  deze wordt absoluut niet nageleefd in de bovenstaande periode. Tevens mag een goedgekeurde behandeling niet zomaar stopgezet worden, zie het KNMG.

Zie bewijsstukken behandeling:

Uit het rapport van expertise arts 1 pagina 11:

Expertise arts screenshot

 

10 NHG-Standpunt Diagnostiek

11 Farmacotherapeutisch Kompas

13 Bijsluiter medicijn

14.9 NHG Standaard Anemie (er staat in bij (ernstige) klachten dat er geïnjecteerd moet worden en er moet een onderhoudsdosering volgen) 

15 B12 instituut

16 Stichting B12 tekort

21 Stichting B12 tekort

24 B12 instituut

33 Uit de email van een deskundige:

“Omdat je een ernstig tekort had en neurologische klachten had je direct na constatering van het tekort voor langere tijd op twee injecties per week moeten worden gezet en helemaal geen pillen. Zie de laatste zin in bovenstaand stuk.”

28.2 28.1 De bijlage die de neuroloog van de 3e opinion heeft toegestuurd: Bijlage

Zie ook bewijsstukken belang injecties bij opnamestoornis:

4 B12 instituut

6 Henk de Jong

10 NHG-Standpunt Diagnostiek

15 B12 instituut

17 Stichting B12 tekort

19 B12kliniek

21 Stichting b12 tekort

23 Henk de Jong

24 B12 instituut

28.1 Bijlage neuroloog 3e opinion: Bijlage

33 Uit een email van een deskundige:

Door de late diagnose en foute behandeling heb je naar mijn overtuiging blijvende schade opgelopen, welke jouw klachten kan verklaren. Dit zijn de klachten door de Gecombineerde Strengziekte. Dit probleem ontstaat door een te laat en onvoldoende behandelde B12-deficiëntie. Zoals bij jou.”   

Conclusie

De huisarts heeft vele fouten gemaakt bij zijn patiënte. Als eerste heeft hij veel te laat getest op een vitamine B12 tekort. Ten tweede heeft hij de diagnose ziekte van Addison-Biermer over het hoofd gezien. Toen het tekort eenmaal gebleken was, heeft de huisarts meermalen een foutieve/onvoldoende behandeling ingezet. Dit alles heeft grote gevolgen gehad voor zijn patiënte. Naast de bovenstaande fouten blijkt uit meerdere zaken dat de huisarts niet goed oplet en regelmatig de artseneed die hij heeft afgelegd tijdens zijn opleiding, niet nakomt.

De huisarts had op de hoogte had moeten zijn van de ziekte van Addison-Biermer en de juiste behandeling

Ten eerste is de juiste informatie over de ziekte van Addison Biermer al meer dan 100 jaar (sinds 1890) bekend, komt de ziekte veel voor en is deze informatie overal op internet te vinden. In 2005 is er een artikel gepubliceerd door internisten van het AMC in het Nederlands Tijdschrift Geneeskunde. (Zie 25, email van een stichting).

Een huisarts hoort bij vraagstukken of een diagnose het dossier van de patiënt te raadplegen. (Zie 29.1 van een stichting) Daarbij hoort een huisarts zijn vakliteratuur te kennen en mag hij geen foutieve medische behandelingen voorschrijven, dit is in strijd met zijn zorgplicht (Zie 29.2 van een stichting).

De juiste behandeling staat al sinds de jaren ’90 in het Farmacotherapeutisch Kompas, welke de huisarts zelf gebruikt om behandelingen in op te zoeken. Ook was er de bijsluiter van het medicijn. Daarbij zijn er andere artsen die 25 jaar geleden ook al goed behandelden voor een vitamine B12 tekort (zie ook email van een stichting).

De huisarts is wel vaker slordig

Naast bovengenoemde zaken (diagnose over het hoofd zien, te laat testen, niet komen als een patiënt erg ziek is en het bed niet uit kan, medicijnen voorschrijven zonder een patiënt te zien, geen informatie (kunnen) geven over een ziekte en behandeling, het dossier niet volledig bijhouden), zijn er nog andere zaken waaraan te zien is dat de huisarts regelmatig niet goed oplet;

  • Het volgende staat niet in het dossier vermeld: Omdat patiënte begin 2015 steeds meer last kreeg van maagzuur/zuuroprispingen, werd de dosering Omeprazol steeds verhoogd door de huisarts. Waar hij niet naar heeft gekeken, is dat dit juist een van de bijwerkingen is van het medicijn. Omdat patiënte blijft klagen, pikt zijn collega dit op 05-06-2015 op. Zij laat patiënte weer afbouwen omdat daar juist de klachten van kwamen, en schrijft een andere maagzuurremmer voor. Dit laatste is wel terug te vinden in het dossier.
  • Staat ook niet duidelijk in het dossier vermeld, maar een vriendin van patiënte was bij dit gesprek; Bij bloeduitslagen in maart 2015 blijkt de waarde van vitamine D 29 te zijn. Deze is vastgesteld in Nederland met een ondergrens van 50. De vitamine D was dus behoorlijk te laag. De huisarts meldde dat iedereen nu wel een winterdipje had. Toen patiënte boos werd omdat ook dit weer niet serieus werd genomen, werden op 31-03-2015 vitamine D tabletten voorgeschreven.
  • Een simpele verwijsbrief vol fouten, zie bewijsstuk 30: Op 27-08-2015 geeft de huisarts een verwijzing voor een andere neuroloog. De eerste fout die de huisarts maakt, is vermelden dat patiënte eerder al bij een andere neuroloog is geweest. Het is niet terecht, maar als een arts bekend is met het feit dat een patiënt niet tevreden is met een andere arts, is deze vaak niet bereid serieus te kijken naar de patiënt. Verder staan er in dezelfde briefde volgende fouten
  • In de omschrijving staat dat patiënte 3 keer een B12 injectie per week krijgt. Dit klopt niet, patiënte kreeg er 2 per week (zie huisartsen journaal).
  • De actieve probleemlijst is wel hetzelfde als in het dossier, maar onvolledig. De PMS en Scoliose missen bijvoorbeeld. Maar ook de laatste bevinding van de vorige neuroloog die van belang kan zijn voor deze neuroloog, de versleten nek, mist.
  • Bij de chronische medicatie staat dat patiënte Ranitidine en Pantoprazole neemt. Dit is onjuist, de Pantaprozole is vervangen door de Ranitidine. Ook missen de foliumzuur en vitamine D die de huisarts heeft voorgeschreven (zie huisartsen journaal). Deze laatste 2 kunnen ook van belang zijn bij neurologische klachten.
  • Te zien in het medische dossier bij de bloeduitslagen is dat de huisarts nog nooit heeft gekeken naar een ijzertekort of bloedarmoede bij patiënte. Terwijl zij wel regelmatig kwam met klachten die hieronder kunnen vallen, zoals moeheid, malaise, duizeligheid, hevige menstruaties etc. Dit zijn toch standaard zaken voor een huisarts om te (laten) onderzoeken. (Zie bewijsstuk 14, Standaard Anemie  en bloeduitslagen in dossier).
  • In 2009 heeft de reumatoloog aan de huisarts gemeld dat er een hartritmestoornis bij patiënte gemeten was. Ondanks dat patiënte al vaker (en later ook) hartkloppingen heeft gemeld, doet de huisarts hier niets mee. In 2018 wordt vastgesteld bij patiënte dat ze behoorlijke chronische hartritmestoornissen heeft.
  • Ga verder met deel 2 van de rechtszaak, de schade