Rechtszaak medische missers huisarts, deel 2 de schade

In dit deel wordt aangetoond dat alle klachten die cliënte heeft, ontstaan zijn door het te lang durende en onvoldoende behandelde vitamine B12 tekort. Alsmede om welke lichamelijke schade het gaat, en dat de schade permanent is.

Alle klachten komen door het vitamine B12 tekort

(de ziekte van Addison-Biermer)

Klachten waarmee cliënte regelmatig bij een arts is geweest

Cliënte kwam vanaf 2005 regelmatig met (dezelfde) klachten bij de huisarts, en andere artsen. Dit zijn de klachten die in de diverse lijsten met veelvoorkomende klachten van een vitamine B12 tekort staan.

Het gaat hierbij om de volgende klachten:

Malaise, keelproblemen (stem kwijt/keelpijn), uitslag/eczeem, oor problemen (o.a. tinnitus/oorsuizen), spierpijn/spierkrampen, menstruatieproblemen, moeheid, maagzuur/maagpijn, misselijkheid, blaasproblemen, darmproblemen, tintelingen, kortademig, krachtverlies, verkleuringen/pijnlijke handen en voeten, slaapproblemen, gewrichtsproblemen, nekklachten, rugklachten, hartkloppingen/hartritmestoornis, duizeligheid, hoofdpijn, overmatig zweten, pijnlijke mond, pijnklachten.

Zie bewijsstukken:

Het medische dossier van de huisarts

Symptomenlijsten

4 Vitamine B12 institute

5 Stichting B12 tekort

6 Henk de Jong

7  B12 kliniek

8 website

34 Admiraal de Ruyter ziekenhuis, dit is een folder die niet via een link te bereiken is

23 Henk de Jong

Op iedere lijst zijn eerdergenoemde klachten terug te vinden

Naast de problemen waarmee cliënte bij de huisarts kwam, heeft zij ook bij andere artsen deze klachten aangegeven. In 2009 op een lijstje voor de reumatoloog worden ook al de volgende klachten genoemd: duf/weinig energie, slechte concentratie, geheugenproblemen, koorts/rillingen, onrustig slapen (stoppen met ademen, hart op hol, spieren verkrampt, geen controle meer, snurken, moeilijk opstaan en wakker worden), traanogen/wazig zien, pijnlijke lijnen door armen en benen (cliënte wist toen nog niet dat dat zenuwpijn was), vingers verkrampen, ingroeiende teennagels, wondjes die slecht genezen, nek en rugklachten, pijnlijke spieren, moeilijk lopen, geen kracht kunnen zetten, niet boven het hoofd iets kunnen doen of bewegingen vaak herhalen, stijfheid, minder evenwicht, pijn benen en billen, slechte conditie/aankomen in gewicht.

Zie het medische dossier van de huisarts en reumatoloog en andere artsen

 N.b. Wanneer de huisarts dus in 2009 was gekomen dat cliënte ziek was, en geluisterd had naar haar klachten, had hij waarschijnlijk ook aan een vitamine B12 tekort gedacht.

Gestelde diagnoses

Enkel de diagnose chronische hyperventilatie is in 2003 gesteld (voor de periode van de huisarts)

In de jaren van 2005 tot 2018, zijn er de volgende (chronische) diagnoses gesteld:

Ziekte van Raynaud/ziekte van Buerger (huisarts, 2005)

Prikkelbare Darm Syndroom (huisarts, 2005)

Chronische eczeem (huisarts, 2006)

Fibromyalgie (reumatoloog, 2009)

Premenstrueel syndroom (huisarts, 2009)

Scoliose (Orthopeed, 2009)

Somatische stoornis (SOLK) (psycholoog 2010  en 2015) = Onterecht, zie verderop bij alles wat daadwerkelijk uit onderzoeken kwam!

Hartritmestoornissen (reumatoloog/cardioloog, 2009/2018)

Vitamine B12 tekort/ziekte van Addison-Biermer (huisarts/internist, deskundige 2011/2015)

Versleten nek (neuroloog, 2015?)

Gecombineerde Strengziekte (Vastgesteld door deskundige, huisarts en neuroloog hebben dit overgenomen omdat zij het ermee eens waren, 2015)

Gastritits (Internist, 2016)

Chronische Vermoeidheid Syndroom (neuroloog, 2017)

Dunne Vezel Neuropathie (neuroloog, 2017)

Slaapproblemen (overmatig snurken, lawaai maken in slaap, onrustig slapen, hartritmestoornissen) (longarts, 2018)

Uitleg/opmerkingen:

Enkel de chronische hyperventilatie is voor de tijd van de huisarts vastgesteld. Alle overige diagnoses vanaf 2005. Alle vastgestelde diagnoses zijn ontstaan door het vitamine B12 tekort (zie ook bovenstaande klachten, deze vallen deels ook binnen de diagnoses, maar staan nog steeds op alle lijsten met veelvoorkomende klachten van een vitamine B12 tekort).

Zie bewijsstukken:

4 ResearchGroup

5 Stichting B12 tekort

6 Henk de Jong

7 B12 Kliniek

8 Website

23 Henk de Jong

Deze diagnoses komen allemaal vaak voor naast een vitamine B12 tekort (de diagnose ziekte van Addison-Biermer). Dit doordat zij hierdoor veroorzaakt worden als er niet, of niet voldoende wordt behandeld, of de oorzaak van het tekort zijn.

Zie bewijsstukken:

4.3 B12 instituut

6.2 Henk de Jong  6.4 + 6.5 Henk de Jong

9 Stichting B12 tekort:

“Wanneer testen op vitamine B12? Bij neurologische klachten, zoals tintelingen, onverklaarbaar vallen, verlies van positiegevoel, dingen omgooien, struikelen, moeilijk lopen, zenuwpijn, niet op de juiste woorden kunnen komen, verkeerde woorden gebruiken, doof gevoel in handen en/of voeten.
Bij vermoeden van of diagnose van MS, CVS/ME, fibromyalgie, burn-out.”

19 B12 kliniek:

De klachten van B12 tekort kunnen erg invaliderend zijn, maar toch worden mensen vaak weggezet als ‘niets aan de hand’, ‘een beetje stress’ en worden onjuiste ‘diagnoses’ gesteld als fibromyalgie, chronisch vermoeidheids syndroom of burn-out. Vaak worden deze mensen langs verschillende specialisten en ziekenhuizen gestuurd zonder dat de juiste diagnose wordt gesteld en zonder dat behandeling wordt ingezet. Sommige patiënten worden zelfs vaak beschouwd als hypochonder, ‘het zit tussen de oren’ en dat terwijl ze wel degelijk ziek zijn als gevolg van een B12-tekort. En dat terwijl B12 behandeling moet worden gestart worden voordat er ernstige (bijvoorbeeld onomkeerbare neurologische) stoornissen optreden.

26 Uit de brief van een specialist naar de huidige huisarts:

“De klachten en de lage uitgangswaarde VB12 passen bij een VB12 deficientie.”

Opmerking: Deze specialist heeft eerst een hele lijst met klachten ontvangen van patiënte. Inclusief de medische geschiedenis. In een opname tijdens het consult (waar deze arts niet van op de hoogte was), bevestigd de arts dat alle gezondheidsklachten die er toen waren en er nu zijn, in verband staan met het vitamine B12 tekort. Is het niet het gevolg, dan wel de oorzaak. Ook van de klachten die niet op de algemene lijsten staan, zoals de scoliose en versleten nek.

33 Uit een bericht van een deskundige:

Gebruik deze lijst met mogelijke klachten: http://home.kpn.nl/hindrikdejong/symptomenARZ.pdf

Je kwam steeds bij de dokter met klachten van dit lijstje”

Dat is lange tijd niet gebeurd, maar je kreeg wel allemaal aparte diagnoses en deze hadden volgens mij nooit gesteld mogen worden omdat er niet op B12 was geprikt. En dat B12-tekort de grote oorzaak was, blijkt later wel uit de extreem lage B12-waarde die in 2011 werd gemeten en het klachtenlijst wat hierbij past.”

Het vaststellen of de klachten door het vitamine B12 tekort zijn ontstaan/dan wel de oorzaak er van zijn, wordt gedaan aan de hand van de geschiedenis/verloop van klachten en diagnoses, bloeduitslagen en de behandeling(en) die patiënte heeft gehad.

Opmerking: Een deel van de diagnoses is geen ziekte, maar een klachtenpatroon (PDS, PMS, Fibromyalgie). Deze diagnoses hadden nooit gesteld mogen worden zonder eerst degelijk onderzoek te doen naar lichamelijke oorzaken voor deze klachten, d.m.v. bijvoorbeeld (uitgebreid) bloedonderzoek.

Zie bewijsstukken: 

19 B12 kliniek:

“De klachten van B12 tekort kunnen erg invaliderend zijn, maar toch worden mensen vaak weggezet als ‘niets aan de hand’, ‘een beetje stress’ en worden onjuiste ‘diagnoses’ gesteld als fibromyalgie, chronisch vermoeidheids syndroom of burn-out. Vaak worden deze mensen langs verschillende specialisten en ziekenhuizen gestuurd zonder dat de juiste diagnose wordt gesteld en zonder dat behandeling wordt ingezet. Sommige patiënten worden zelfs vaak beschouwd als hypochonder, ‘het zit tussen de oren’ en dat terwijl ze wel degelijk ziek zijn als gevolg van een B12-tekort. En dat terwijl B12 behandeling moet worden gestart worden voordat er ernstige (bijvoorbeeld onomkeerbare neurologische) stoornissen optreden.”

33 Uit het bericht van een deskundige:

Gebruik deze lijst met mogelijke klachten: http://home.kpn.nl/hindrikdejong/symptomenARZ.pdf

Je kwam steeds bij de dokter met klachten van dit lijstje”

Dat is lange tijd niet gebeurd, maar je kreeg wel allemaal aparte diagnoses en deze hadden volgens mij nooit gesteld mogen worden omdat er niet op B12 was geprikt. En dat B12-tekort de grote oorzaak was, blijkt later wel uit de extreem lage B12-waarde die in 2011 werd gemeten en het klachtenlijst wat hierbij past.”

De eerste 4 (ziekte van Reynaud, ziekte van Buerger, PDS en chronische eczeem) zijn al vroeg door de huisarts gesignaleerd, zonder dat hij hiervoor naar een lichamelijke oorzaak heeft gekeken. De vijfde, fibromyalgie, is door de reumatoloog vastgesteld die er vanuit ging dat de huisarts zelf het bloedonderzoek had gedaan (wat dus niet het geval was).

Naast bovenstaande zijn er nooit andere oorzaken voor de klachten gevonden, terwijl het B12 tekort vast is gesteld d.m.v. bloedonderzoek, en er duidelijk jaren verkeerd behandeld is. En cliënte heeft de afgelopen jaren toch heel wat artsen gezien en onderzoeken gehad! Daarbij is vastgesteld door een deskundige op het gebied van vitamine B12 tekort, en een arts die hierin is gespecialiseerd, dat ALLE klachten in verband staan met het te lang niet en onvoldoende behandelde vitamine B12 tekort.

Waarom de Somatische Stoornis niet terecht is

Ten eerste is ondertussen goed onderbouwd dat alle klachten en diagnoses zijn ontstaan door een niet en onvoldoende behandeld vitamine B12 tekort, welke aan de hand van bloeduitslagen is vastgesteld.

Ten tweede wordt er het meest vanuit gegaan, dat bij een somatische stoornis de klachten “figuurlijk” tussen de oren zitten. Dit is onmogelijk, aangezien er heel veel schade te zien is in uitslagen van de onderzoeken.

Een aantal voorbeelden:

  • Diverse artsen (huidige huisarts/neurologen) hebben een gevoelsstoornis vastgesteld d.m.v. lichamelijk onderzoek
  • De orthopeed heeft met behulp van een foto vastgesteld dat de ruggenwervel scheef gegroeid is
  • De neuroloog heeft vastgesteld m.b.v. een scan dat de nek is versleten
  • Uit een echo en scans is duidelijk op te maken dat er veel lucht in de darmen zit, en dat de darmen spastisch zijn
  • Met een onderzoek van de internist is een maagslijmvliesontsteking (gastritis) vastgesteld
  • De cardioloog, longarts en reumatoloog hebben met een ECG de hartritmestoornissen vastgelegd
  • De chronische hyperventilatie is met allerlei functietesten vastgesteld door de neuroloog. Later blijkt dat de kortademigheid waarschijnlijk door de hartritmestoornissen worden veroorzaakt
  • De eczeem is meermalen met het oog vastgesteld door de vorige en huidige huisarts
  • Het vitamine B12 tekort is vastgesteld met bloedonderzoeken
  • Een groot deel van de slaapproblemen zijn 2 keer in een slaaponderzoek vastgesteld
  • Etc.

Bovenstaande is terug te vinden in de medische dossiers van de diverse artsen.

Vaak waren er bij de overige klachten waarvoor cliënte bij de huisarts kwam, ook dingen te zien door de huisarts. Dat zij niet goed kon bewegen, dat er problemen waren met de oren etc.

Bij het bovenstaande kwam cliënte in de afgelopen jaren vaak meermalen met dezelfde klachten terug bij de huisarts. Wat er toch op duidt dat klachten wel degelijk echt aanwezig waren. De conclusie is dus ook dat cliënte de klachten nooit had kunnen verzinnen (het psychisch tussen de oren zitten van klachten). Dit aangezien de schade vaak is vastgesteld met behulp van onderzoeken en cliënte van diverse klachten nog nooit gehoord had, zoals tintelingen en zenuwpijn.

Een deel van de diagnoses is pas na 2015 vastgesteld

Een deel van de diagnoses is pas na 2015 vastgesteld. Toen cliënte er zelf achter kwam wat er mis was gegaan en zelf om de juiste behandeling vroeg. Cliënte is op zoek gegaan naar antwoorden toen ze erachter kwam wat er mis was gegaan. Daarbij werden voor haar toen pas een aantal dingen duidelijk. En herkende zij een aantal klachten (die soms moeilijk te omschrijven zijn) in omschrijvingen en verhalen van medepatiënten. Maar, deze diagnoses waren al aanwezig in klachten en vermoedens (zie het medische dossier) sinds jaren.

Zoals de gastritis die in 2016 is vastgesteld door de internist, maar al jaren genoemd wordt in het dossier van de huisarts. Het chronische vermoeidheid syndroom welke in 2017 wordt vastgesteld door de neuroloog, terwijl cliënte al jaren klaagde over (extreme) moeheid. Niet alleen bij de diverse artsen, maar ook bijvoorbeeld bij de (her)keuringen van het UWV.

De dunne vezel neuropathie die in 2017 wordt vastgesteld door de neuroloog, welke al in 2003 in het huisartsen journaal te vinden is waar dan al een vermoeden voor is. En dan zijn er nog de slaapproblemen. Deze zijn al vastgesteld in 2004 door een neuroloog, maar sinds die jaren zijn de klachten vele malen erger geworden. Wat ook te zien is in de bevindingen van de longarts in 2018. (En de problemen met buren vanaf 2015). Dus voor al deze diagnoses waren de klachten al jaren aanwezig, al vastgesteld of het vermoeden bestond al lang.

Ook het UWV constateert in de eerste jaren dat cliënte achteruit gaat

Ook het UWV heeft in de afgelopen jaren geconstateerd dat cliënte steeds beperkter (dus zieker) werd;

Na 2 jaar re-integratie werd vastgesteld door het UWV dat cliënte 40% arbeidsongeschikt was (zie brief 18 februari 2011). De FML van dat moment is niet meer aanwezig bij cliënte, maar wel het verzekeringskundige rapport. Er staat in het rapport dat cliënte verminderd belastbaar is in zwaardere fysieke belastingen en dat zij minder kan werken, 6 uur per dag.

In maart 2012 volgt er weer een herkeuring; Cliënte wordt opnieuw beoordeeld en 60,9% arbeidsongeschikt bevonden. Er wordt geconcludeerd dat cliënte geen toegenomen beperkingen heeft, en nog steeds 6 uur per dag kan werken.

Mei 2013 volgt er weer een herkeuring omdat cliënte merkt dat ze steeds zieker wordt. Het arbeidsongeschiktheidspercentage wijzigt weer naar 55,49%. De FML laat zien dat cliënte volgens het UWV op dat moment beperkt is:

een werkplek zonder stress en onderbrekingen, geen koel/vries werkzaamheden mag doen, geen verzwarende middelen mag dragen, beperkt kan werken met toetsenbord en muis, geen forse krachtinspanningen mag maken met hand/arm, beperkt is in frequent reiken, beperkt is in duwen en trekken, beperkt is in tillen en dragen, beperkt is in frequent hanteren lichte voorwerpen, beperkt is in frequent hanteren zware voorwerpen, beperkt kan lopen, beperkt kan traplopen, beperkt kan klimmen, beperkt kan zitten, beperkt kan staan, beperkt geknield of gehurkt actief kan zijn, beperkt gebogen en/of getordeerd actief kan zijn, beperkt boven schouderhoogte actief kan zijn, enkel overdag mag werken, geen wisselende en onregelmatige diensten mag draaien en c.a. 20 uur per week kan werken.

2014 volgt er weer een herkeuring, zonder gevolgen

2015 volgt weer een herkeuring zonder wijzigingen, waarop cliënte in bezwaar gaat omdat het werken niet meer lukt. Hierdoor volgt in 2016 weer eenzelfde herkeuring waarop cliënte in bezwaar gaat, met als gevolg dat cliënte 100% wordt goedgekeurd (hier staat het UWV om bekend). Sindsdien loopt er een rechtszaak van cliënte tegen het UWV.

De schade van het te laat ontdekte en verkeerd behandelde vitamine B12 tekort is permanent

Onderbouwing 1:

Patiënte wordt sinds maart 2015 op de juiste manier behandeld voor het vitamine B12 tekort/de ziekte van Addison-Biermer (zie vorige en huidige dossier huisarts). In de meeste gevallen moeten er binnen een aantal weken verbeteringen optreden na het juist behandelen van deze ziekte.

Echter, na 3 jaar de juiste behandeling te hebben gehad, merkt patiënte enkel een aantal kleine verbeteringen op: Zij is minder prikkelbaar en ongeduldig en heeft weer het gevoel iets meer zichzelf te zijn. De pijn in de lange zenuwen (gecombineerde strengziekte) in de benen/billen is iets minder, minder warrig, iets minder nerveus, stem niet kwijt na veel praten en minder keelpijn, de slaapapneu zelf (het stikken en verlamd wakker worden) is weg.

Daar tegenover zijn er helaas ook klachten verergerd: de algemene zenuwpijn, slaapproblemen (snurken/veel lawaai maken), rugpijn/bijna niet plat kunnen liggen vanwege de rug, hartritmestoornissen, gewrichtsklachten, moeheid en algehele conditie en chronisch geïrriteerde slijmvliezen.

Er is bekend dat klachten na een poos goed injecteren verminderd tot weg zouden moeten zijn (een logisch gevolg van een behandeling is dat deze werkt, zeker binnen een bepaalde tijd). Na c.a. 2 jaar behandelen zal er weinig meer verbeteren. Cliënte is nu al ruim 3 jaar bezig met de juiste behandeling.

Zie bewijsstukken: 

13 bijsluiter

Stichting B12 tekort:

56,2% van de mensen die injecties kregen merkte verbetering van klachten binnen de eerste 10 injecties.

Bij 18,2% duurde dat langer dan 15 injecties en 8,8% heeft geen verbetering van klachten gemerkt na meer dan 15 injecties.”

Henk de Jong:

Helaas gebeurt het te vaak dat een te lage B12-waarde te lang heeft geduurd. De kans op blijvende klachten is dan erg groot.”


De blijvende problemen na een vitamine B12-tekort kunnen sterk varieëren. Dit hangt af van de persoon (hoe reageert zijn lichaam) en hoe laag de B12-waarde is geweest en hoe lang dit geduurd heeft. De combinatie van al deze zaken geeft een grote verscheidenheid van klachten die kunnen resteren na het vaststellen van de diagnose en de start van de behandeling. Daarom is het zo belangrijk dat de diagnose op tijd gesteld wordt. Na het starten van de behandeling, via B12 injecties, treedt er meestal wel verbetering op. Bij neurologische klachten kan een langzame verbetering optreden gedurende de eerste 2 jaar na starten van de injecties. “

Onderbouwing 2:

Ook in de aan deze zaak bijgevoegde bewijsstukken wordt steeds weer gewaarschuwd voor de ernst van de klachten, en dat klachten permanent kunnen worden naar de duur van het vitamine B12 tekort en het onvoldoende behandelen van het tekort.

Zie bewijsstukken:

4 Research Group:

“Het gevaar bestaat dat de diagnose – en daardoor de behandeling van B12 deficiëntie – wordt vertraagd, met grote gevolgen voor de patiënt. Een snelle diagnose en behandeling zijn dus wenselijk. Gezien de ernst van de ziekte is de kans groot dat het klachtenbeeld blijvend en niet meer terug te draaien is (Hunt et al., 2014).”

15 Research Group:

“Gezien de progressieve aard en de ernst van de aandoening, en de onomkeerbaarheid van sommige klinische verschijnselen, zijn wij van mening dat bij twijfel tot behandeling moet worden overgegaan. Afwachten is geen bewezen optie. De behandeling dient bij een duidelijk neurologisch klachtenbeeld ‘agressief’ te worden ingezet, zeker als andere ziekten zijn uitgesloten.”

17 Stichting B12 tekort:


“Het komt geregeld voor dat uit vrees voor een overdosis wordt afgeweken van de voorgeschreven behandeling van een vitamine-B12-tekort, en zelfs dat geheel wordt gestopt.

Klachten als gevolg van een B12-tekort kunnen daardoor steeds opnieuw de kop opsteken en zelfs onomkeerbaar worden”

19 B12 kliniek:


“En dat terwijl B12 behandeling moet worden gestart worden voordat er ernstige (bijvoorbeeld onomkeerbare neurologische) stoornissen optreden.”

23 Henk de Jong


“De gecombineerde strengziekte ontstaat door een B12-tekort. B12 is nodig voor het in stand houden van de myelineschedes. Dit zijn de isolatielagen om de zenuwbanen. Deze raken beschadigd en dit veroorzaakt het ziektebeeld. Een B12-tekort kan ook effect hebben op de kleine hersenen. Als iemand deze symptomen vertoont, dan is een intensieve en langdurige aanvangsdosering noodzakelijk. B.v. een à twee injecties per week gedurende een of twee jaar. Zoals dat ook in het Farmacotherapeutisch Kompas vermeld staat.Als het tekort aan B12 te lang blijft voortbestaan dan lukt het vaak niet om de beschadigingen voldoende terug te draaien.”

Uit het Nederlands tijdschrift geneeskunde 2001:

“Dames en Heren, gecombineerde strengziekte is een voorbeeld van een ernstige invaliderende neurologische aandoening, waarvoor bij vroege, veelal eenvoudige diagnostiek een adequate behandeling voorhanden is. Bij het beeld van een spastisch-atactisch syndroom moeten wij deze diagnose daarom altijd overwegen. Ook als er bij MRI van de cervicale wervelkolom afwijkingen gevonden worden, mag de diagnose niet verworpen worden. Bij een typisch klinisch beeld en bijbehorende afwijkende laboratoriumbevindingen is MRI van de cervicale wervelkolom niet noodzakelijk. Zo snel mogelijk beginnen met de behandeling is van het grootste belang.”

Uit het bericht van een deskundige:

“Er staat in de literatuur dat wanneer de klachten / B12 deficiëntie een half jaar niet dan wel onvoldoende wordt behandeld, de klachten niet zijn terug te draaien.”

Onderbouwing 3:

Door verschillende artsen en deskundigen is al lang geleden voorspeld dat de schade niet meer hersteld zou worden, dus permanent is. O.a. de specialist heeft dit gezegd tegen patiënte (in de opname, niet in de brief). Zij wilde een nieuwe behandeling proberen, waarbij er een kleine kans was dat enkel de moeheid en de pijn iets minder zouden kunnen worden. Bestaande klachten zouden niet meer verminderen. Helaas blijkt ondertussen dat ook deze behandeling geen verbeteringen meer brengt.

Zie bewijsstukken: 

Uit de brief van een internist naar huidige huisarts (2016):

“Ik denk dat het belangrijk is dat gerealiseerd moet worden dat, wanneer er een vitamine B12 deficiëntie bestaat en deze langdurig onbehandeld is gebleven, er wel degelijk neurologische schade zou kunnen bestaan in meer of mindere mate. Het is lastig te voorspellen of dat verbeterd door de 2 x vitamine B12 injecties per week.”

Uit de vragenlijst die patiënte voor de internist had opgesteld:

“Wat zou ik nog kunnen verwachten voor verbetering?”

Internist: “Vermoed weinig in de tijd. (Gezien de duur van de klachten)”

De neuroloog heeft Dunne Vezel Neuropathie vastgesteld met als oorzaak vitamine B12 tekort. Dit zal niet meer herstellen, het is een progressieve ziekte.

En uit de brieven van een deskundige:

Door de late diagnose en foute behandeling heb je naar mijn overtuiging blijvende schade opgelopen, welke jouw klachten kan verklaren.”

Uit een bericht van een andere deskundige:

U bent een lange tijd onderbehandeld dan wel onbehandeld geweest. Er staat in de literatuur dat wanneer de klachten / B12 deficiëntie een half jaar niet dan wel onvoldoende wordt behandeld, de klachten niet zijn terug te draaien. Als men een b12 injecties krijgt, heeft men als men over de drempel loopt al een waarde van 1475 pmol/L. Dat maakt een mens nog niet beter.”

Conclusie

Wat blijkt uit de aansprakelijkstelling is dat de huisarts verantwoordelijk is voor het over het hoofd zien van de ziekte Addison-Biermer, waardoor behandeling van het vitamine B12 tekort lang uitblijft. Ook blijkt uit de aansprakelijkstelling dat de huisarts na het ontdekken van het tekort, meerdere malen een onjuiste/onvoldoende behandeling inzet.

In het bovenstaande deel komt naar voren dat alle klachten die cliënte heeft, ontstaan zijn/te maken hebben met het vitamine B12 tekort, en dat deze permanent zijn. De dunne vezel neuropathie is zelfs een progressieve ziekte, wat wil zeggen dat de ziekte met de tijd verergerd.

Laatste opmerkingen:

1: Een onjuiste stelling is dat neurologische klachten (zoals ook de expertise arts in zijn rapport weergeeft), geheel niet meer kunnen verbeteren. Het is wel een hele kleine kans dat neurologische schade verbeterd, maar het is wel mogelijk. Zie ook de informatie van het Vitamine B12 instituut. Ook zijn bij cliënte slechts enkele verbeteringen geweest na het starten van de behandeling, welke vooral neurologische klachten betrof: de zenuwpijn van de gecombineerde strengziekte, gedragsveranderingen zoals prikkelbaarheid, nervositeit etc.

Dit zijn allemaal klachten die in de zenuwen of hersenen ontstaan. Het wil dus niet zeggen dat deze, wanneer het tekort eerder was behandeld, niet over waren gegaan of sterk waren verminderd.

Ook door deze stelling van de expertise arts zou er twijfel zijn of cliënte wel beter had geweest als het vitamine B12 tekort eerder was ontdekt en juist was behandeld door de huisarts. Dit zou toch zeker het geval zijn geweest, aangezien cliënte niet alleen neurologische klachten heeft, maar ook andere klachten. 

De specialist heeft dit bevestigd in een gesprek welke cliënte heeft opgenomen. Ook de deskundige heeft dit bevestigd in zijn e-mails.

2: Naast het bovenstaande is te zien in de tijdlijn, dat er na 2005 (dus vanaf het moment dat de huisarts  de arts was van cliënte) er steeds meer diagnoses (en klachten) zijn bijgekomen.

Ook na 2009 toen er weer een duidelijke mogelijkheid was om op een vitamine B12 tekort te testen en deze te behandelen, zijn er verschillende diagnoses bijgekomen.

Hierbij komt nog, dat in 2005 cliënte nog volop aan het werk was in eigen functieIn 2009 tot 2011 werd dit moeilijk, en moest cliënte 24 uur aangepast werk doen. Na 2011 heeft cliënte diverse banen geprobeerd om nog vol te kunnen houden met werken. Uiteindelijk lukte het haar vanaf 2013 een redelijk lopende webwinkel te runnen. Maar pas vanaf  2015 was het voor cliënte helemaal niet meer mogelijk om te werken. Ook hieraan is te zien dat cliënte nog had kunnen werken wanneer het tekort in 2009 was ontdekt en juist was behandeld. En later in steeds weer aangepast werk.


Echter, omdat de huisarts steeds weer onvoldoende behandelde, bleef cliënte zieker worden en kwamen er steeds meer beperkingen tot het helemaal niet meer ging. Gegeven is dat wanneer de juiste behandeling wordt gestart, klachten niet zullen verergeren, en er geen diagnoses meer door het tekort bij zullen komen. Enkel de neuropathie is ondanks de injecties progressief, maar deze is pas in 2018 vastgesteld.


Dus wanneer er eerder juist behandeld was geweest (2005, 2009 en 2011), was cliënte een stuk beter, zo niet helemaal beter geworden, en had haar leven er heel anders uitgezien.