Voorbeeld van het verweer van de huisarts

In het verweer van de tegenpartij, kun je al lezen dat het er in de rechtszaak niet bepaald eerlijk aan toe gaat. In ieder geval niet in een rechtszaak die gaat om medische missers. De verzekering van de huisarts mag alles zeggen, en dat doen ze ook. Of het nu waar is of niet. Ze presteren het zelfs om een stuk tekst van een arts te citeren, en daar geheel iets anders van te maken.

De huisarts zou meewerken als ik gelijk bleek te hebben

Toen ik erachter kwam wat er mis was, heb ik diverse gesprekken gehad met de huisarts. In het laatste gesprek zegt hij dat hij mee zal werken als blijkt dat ik gelijk heb. Dat gesprek heb ik toen opgenomen, zonder zijn medeweten. Dat mag als je het voor jezelf gebruikt. Je mag het de opname alleen nooit openbaar maken.

Ondertussen blijkt dat ik gelijk heb. Helaas niet dankzij de expertise arts, maar wel door de andere artsen en deskundigen. Ook heeft de verzekering van de huisarts 2 van de fouten erkend. Toch zit het verweer van de huisarts heel anders in elkaar.

Fout nummer 4 van de huisarts

De huisarts heeft meerdere fouten gemaakt; 1 te laat op een vitamine B12 tekort testen. 2 behandelen met tabletten. 3 de ziekte van Addison-Biermer over het hoofd zien (opnamestoornis voor vitamine B12 tekort) 4 behandelen met 5 injecties. En zo zijn er nog een aantal, maar 4 neem ik als voorbeeld om het verweer van de huisarts te laten zien.

Bij fout 3 ziet de huisarts de opnamestoornis over het hoofd. Na de behandeling met tabletten, is mijn vitamine B12 waarde gedaald van 90 pmol/L naar 77pmol/L. Dit betekend dat de vitamine niet via de “normale weg, door de maag, kan worden opgenomen. Dan moet er levenslang geïnjecteerd worden, tenzij de oorzaak gevonden wordt en met zekerheid wordt weggenomen. (Wat niet is gedaan, want daar heeft hij nooit onderzoek naar gedaan. Fout nummer zoveel) In de plaats daarvan, geeft de huisarts dus 5 injecties en daarna niets meer.

Uiteraard is de huisarts hier ook voor aansprakelijk gesteld, en is dit een fout die wel is vastgesteld door de expertise arts.

Het eerste verweer van de huisarts op deze fout

In het eerste verweer geeft de huisarts zelf naar zijn verzekering aan, dat hij 5 injecties heeft gegeven zoals het gebruik is binnen zijn praktijk. Hij geeft hiermee dus zelf al aan dat de gegeven behandeling standaard is bij hem. Zie ook de screenshot hieronder, van september 2016;

Verweer huisarts

Wat de huisarts ook aangeeft, is dat er na deze injecties een vervolg wordt besproken. Maar als de huisarts tegen een patiënt met injectie fobie zegt dat de injecties niet werken, en voorstelt om te stoppen, zal die er natuurlijk niet tegen in gaan. (En nog steeds is de 5 injecties helemaal fout)

 

Het tweede verweer van de huisarts op deze fout

In het tweede verweer op de fout van de 5 injecties, geeft de huisarts precies hetzelfde antwoord. De 5 injecties zijn het beleid van zijn praktijk, en die heeft hij gegeven. Jammer genoeg kan ik het verweer even niet terug vinden in alle papieren. Ik kan er dus geen screenshot van maken. Maar, van het derde verweer heb ik die weer wel.

Het derde verweer van de huisarts op dezelfde fout

Het derde verweer van de tegenpartij bevatte weer een stuk geschreven door de huisarts zelf. Dit is van februari 2018. De verzekering van de huisarts, en de huisarts zelf zijn heel lelijk in dit verweer. Ze proberen alle fouten af te doen of op mij af te schuiven.

Onder andere dus ook de fout van de 5 injecties. Na 2 keer eerder in een verweer gezegd te hebben dat 5 injecties het beleid van zijn praktijk zijn, zegt hij nu dat ik wel gestopt zal zijn. Zie het screenshot hieronder;

verweer huisarts 5 injecties

Conclusie

De huisarts houdt zich dus niet aan zijn woord (wat te verwachten was natuurlijk). Maar het is toch vreemd dat zoiets zo kan in Nederland? Als slachtoffer van medische missers moet je vechten voor je recht. Maar, de tegenpartij die de fouten heeft gemaakt, mag alles doen wat ze wil.

Medische fouten van andere artsen

Naast de huisarts zijn er nog een behoorlijk aantal andere artsen die medische fouten hebben gemaakt. Ik zal even toelichten waarom ik dan juist de huisarts aansprakelijk stel; deze maakte fout op fout. Dat terwijl hij wel in het bezit was van mijn volledige dossier en mij regelmatig zag met alle klachten. Ook hoort een huisarts een vitamine B12 tekort te kunnen vaststellen en behandelen.

Daarbij heeft hij ook hele eenvoudige dingen gemist zoals bloeduitslagen die duidelijk lieten zien dat de vitamine B12 niet werd opgenomen, en heeft hij niet een keer in de bijsluiter van het medicijn gekeken wat te zien is aan zijn behandelingen. Het is onmogelijk om alle artsen aansprakelijk te stellen, al heb ik de meesten ondertussen wel op de hoogte gebracht van hun fouten (wat uiteraard alleen een arrogante reactie oplevert van de artsen zelf).

De medische fouten van de andere artsen

Neuroloog 1:

Het begint in 2003 bij de eerste neuroloog. Deze had onderzoeken uit laten voeren waaruit bleek dat ik chronische hyperventilatie had. Achteraf is dit waarschijnlijk mijn hart geweest. Ook had hij met deze klachten net zo goed op een vitamine B12 tekort moeten testen vanwege de tintelingen. Zeker omdat de huisarts (degene die er voor deze huisarts was) het vermoeden van neuropathie had.

Reumatoloog:

In 2009 kom ik bij een reumatoloog. Deze gaat er (zonder het te controleren) vanuit dat de huisarts bloedonderzoek heeft gedaan naar een vitamine B12 tekort. Waarvan achteraf dus ook blijkt dat het onderzoek niet is uitgevoerd. Zonder verder een oorzaak van de klachten te onderzoeken, stelt de reumatoloog de diagnose fibromyalgie. Ondanks dat hij verbaast was dat de klachten en het ziek zijn bij mij zo heftig waren. Daarbij stuurde hij mij naar een psychologe, welke ook nog eens de kans op een somatische stoornis vast heeft gelegd. Heel slecht, aangezien er niet eerst naar lichamelijke oorzaken is gekeken. Als je eenmaal deze stempel hebt, kijkt bijna geen arts meer serieus!

Nog een medische fout van de reumatoloog, maar ook de cardioloog; ik had een hartfilmpje gehad en daaruit bleek dat ik een hartritmestoornis had. Daar had ik het bij de huisarts al vaker over gehad. Ik heb een briefwisseling tussen de cardioloog en reumatoloog, waaruit blijkt dat ze vinden dat ik te jong ben en dat het daarom wel niks zal zijn. Wel hebben ze het doorgegeven aan de huisarts met het bericht dat het waarschijnlijk niet door de medicatie komt. Dus ook dit had de huisarts moeten (laten) onderzoeken. Begin 2018 (dus 9 jaar later) blijkt dat ik inderdaad chronisch behoorlijke hartritmestoornissen heb, waar een oplossing voor nodig is.

Internist 1:

De eerste internist waar ik in 2012 terecht kwam, maakt het wat bonter en blijft medische fouten maken. Het is een invalster en niet de oorspronkelijke internist waar ik heen zou. Ze is ervan op de hoogte dat ik een paar maanden voor de afspraak vitamine B12 injecties heb gehad.

Aan de bloeduitslagen in het medische dossier is te zien dat ze om de zoveel tijd bloedonderzoek uitvoert, en vrolijk bekijkt hoe de vitamine B12 waarden steeds verder dalen. Dit mag helemaal niet; wanneer er eenmaal behandeld wordt, mag je niet meer van waarden uitgaan. Daarnaast ziet ze hoe snel de waarde zakt, dus dat ik het verder niet binnen krijg. Hierdoor vergroot de schade en wordt deze permanent. Ook stelt ze bloedarmoede vast, die spontaan verdwenen blijkt te zijn. Een soort van gelukkig dat de oorspronkelijke internist de laatste afspraak terug kwam van zwangerschapsverlof. Ze schrok van wat de inval internist gedaan had. Maar, ook deze zat er een beetje naast…

Internist 2:

Ok, de originele internist was er bij de laatste afspraak. Ze vertelde me dat ik tegen mijn huisarts moest zeggen dat hij heel dom was geweest. Dat had zij ook tegen haar invalster gezegd (ik heb een slecht geheugen, maar dit verbaasde me zo dat het is blijven hangen). Ze schreef in ieder geval wel de standaard behandeling voor, van 10 injecties, 5 x 2 injecties per week, gevolgd door een standaard onderhoudsdosering van 1 injectie per 2 maanden.

De internist drukte de huisarts op het hart dat dit levenslang moest. Ze heeft toen wel aan mij gevraagd of ik neurologische klachten had (wat de huisarts in de verwijsbrief had moeten zetten, maar niet gedaan heeft). Maar toen wist ik helemaal niet wat neurologische klachten waren. Bovendien waren alle klachten al onderverdeeld in aparte diagnoses, waardoor ik echt niet wist dat eigenlijk alle klachten hierbij hoorden. Nu wel, maar toen zeker niet, dus ik kan best nee hebben geantwoord. Ik wist niet dat de tintelingen neurologisch waren, of de vermoeidheid. Ik had toen dus al 2 injecties per week moeten krijgen voor langere tijd.

Neuroloog 1:

Nadat ik in 2015 ontdekte wat er mis was, ben ik op zoek gegaan naar antwoorden. Zo kwam ik weer bij de neuroloog terecht. Ik heb hem eerst het verhaal uitgelegd. Hij kreeg het zo benauwd dat duidelijk was dat hij zelf ook wel wist dat hij medische fouten had gemaakt. Maar goed, op dat moment wilde ik alleen duidelijkheid. Ik wilde weten of het mogelijk was dat ik zenuwbeschadigingen had zoals de gecombineerde strengziekte. Ik had veel pijn die moeilijk te verklaren was, net als de problemen met lopen. De man verbleekte en begon een beetje onzeker te pruttelen. Daaruit bleek dat hij er nog nooit van gehoord had. Ook was hij er niet mee bekend dat zenuwschade door een vitamine B12 tekort vaak niet zichtbaar is aan te tonen in onderzoeken.

Wel stuurde hij me maar even door naar een neuropsycholoog. Dat was helemaal een verhaal! Die stelde vast dat er wel wat was, maar hij kon niet zien wat uit zijn onderzoeken. Hij vond het maar raar en dacht dat ik de boel misschien voor de gek hield. Daarbij kwam ook hij weer met een somatische stoornis aanzetten, terwijl er ondertussen al heel veel te zien was op onderzoeken die al gedaan waren. En, de oorzaak van de klachten was al bekend. Die was lichamelijk, maar deze man vond dat hij het toch beter wist.

Thuis bekeek ik de uitslagen samen met de vriendin die meestal meegaat naar dit soort afspraken. Wat bleek? Hoe langer de dag duurde, en dus ook de onderzoeken, hoe slechter de resultaten waren voor de concentratie en het geheugen. Goh, wat zou dat betekenen? Misschien de moeheid, en de concentratie en geheugen stoornis die er zijn? Ik heb een klacht ingediend en heb het dossier laten vernietigen. Dit omdat het heel veel schade aan kan richten omdat het niet klopt, en andere artsen er vanuit gaan dat het dan maar tussen je oren zit.

Neuroloog 2:

Omdat ik absoluut geen vertrouwen meer had in mijn eigen neuroloog, wilde ik een second opinion. Dit is via internet en de zorgverzekering gegaan. Zo kwam ik terecht bij een hele goede neuroloog, die informatie had opgezocht (van Henk de Jong) en deze naar me doorstuurde. Ook had ik een telefoongesprek met hem, waarin hij aangaf dat hij dacht dat er veel permanente schade was van het B12 tekort, waaronder de gecombineerde strengziekte. Om dit goed duidelijk te krijgen, wilde ik een afspraak bij hem. Maar het ziekenhuis waar hij werkte, werkte tegen. Zij plaatsten me, ondanks mijn dringende verzoek bij de neuroloog van de second opinion een afspraak te maken, bij een andere neuroloog.

Deze neuroloog was ervan op de hoogte dat ik mijn huisarts aansprakelijk stelde. En ook een second opinion had voor de neuroloog die ik als eerste had. En daarbij kwam natuurlijk dat ik niet bij hem wilde, maar bij zijn collega. Dus… na een paar kneepje en tikjes hier en daar zei de neuroloog “ik kan aan uw loopje zien dat het tussen uw oren zit. U heeft een somatische stoornis”.

GRRRR! Mijn vader viel bijna van zijn stoel toen hij hoorde dat de neuroloog dit zo arrogant zei. En ik kon hoog en laag springen, aangeven dat alles uit onderzoeken te zien was etc. Dat was goed, maar dan wilde meneer wel eerst de bewijzen zien. Alsof je daar ook nog eens een zaak van wil maken. Ik heb gezegd dat ik een klacht zou indienen, en toch echt niet meer bij hem terug zou komen, als hij z’n werk zo slecht deed. Zeker niet aangezien ik er ook nog eens 2 uur voor had moeten reizen! Uit belediging heeft hij de diagnose, dus zonder enig onderzoek, laten staan. Ik heb een klacht ingediend bij het ziekenhuis. Maar zoals altijd, had dat absoluut geen zin, want meneer was een goede neuroloog en zoiets zou hij vast niet zeggen.

Artsen mogen medische fouten maken zonder consequenties

Ik geloof dat dit het wel was. Gelukkig zijn er ook nog een paar goede artsen geweest, al zijn dat er veel minder als degene die de medische fouten maakten. Het is toch ongelooflijk dat die mensen zo hun werk mogen doen, en dat het bijna niet mogelijk is om hier een consequentie aan te hangen? Het gaat wel om mensenlevens die verpest worden.

Financiële schade van de afgelopen jaren

De financiële schade, het inkomensverlies:

Door de medische fouten van de huisarts is er naast emotionele en lichamelijke schade, ook een behoorlijke financiële schade ontstaan.

Voordat ik ziek werd, werkte ik fulltime als teamleider in een grote supermarkt. Iedere week werkte ik over, en werkte tussen de 40 en 60 uur per week. Ik kon het contract niet duidelijk opnemen als screenshot, maar er staat sinds 1 juli 2008 teamleider, functiecode D en €11,92 bruto per uur.

Toen ik maart 2009 erg ziek werd, heb ik heel lang niet en minder gewerkt, en belande in de re-integratie. Uiteindelijk bleek na 2 jaar dat ik ongeveer 20 uur kon werken in een aangepaste functie. (Administratie met een compleet aangepast kantoor). Vanaf toen, dus 2011, kreeg ik een gedeeltelijke WIA uitkering. Al snel nadat de uitkering was ingezet, lukte het werk helemaal niet meer, waardoor ik volledig in de WIA terecht kwam, en allerlei dingen zelf probeerde, wat niets tot bijna niets opleverde.

Het verschil in inkomen

De financiële schade aan loon: Aan loon is het verschil aan inkomen van wat ik tussen juni 2011 en december 2017 minimaal had horen te ontvangen, en wat ik daadwerkelijk heb ontvangen: netto €51.046,70. Dit is inclusief cao verhoging, exclusief de functieverhogingen die ik regelmatig had. Dit is enkel loon (geen overuren en vakantiegeld). De extra’s van de bijstand en loon wat zelf met de verkoop van de webwinkel is verdient, zijn hier al af.

Screenshot van de CAO voor levensmiddelen bedrijven:

Screenshot CAO Levensmiddelenbedrijf

Vakantiegeld: 8 % van €81.046,70= €6483,73 (Dit zal in werkelijkheid iets anders zijn aangezien het 8% van je bruto loon is en er gaat meer belasting af van vakantiegeld).

Voor ik ziek werd in 2009 had ik c.a. gemiddeld €950,- bruto per jaar aan overuren/atv wat ik niet had opgemaakt. Ik werkte altijd veel over. 2009-2017 is 8 jaar = €950,- x 8= €7600,- bruto

Dit scheelt dus in 6,5 jaar tijd zeker €51.046,70 netto en €14083,73 bruto aan inkomsten.

Inkomsten van de afgelopen 6 maanden die er nu nog bijkomen(gerekend tot half juni 2018): 6×908= €5448 netto

(Tevens moet hier nog de pensioenopbouw bij, maar ik weet niet hoe dat werkt)

Huidige situatie

Huidige situatie: Ik ontvang €942,- netto per maand. Dit zou nu €1850,- netto per maand moeten zijn. Dit is een verschil van €908,- per maand netto! Dus zelfs per maand is de financiële schade groot. 

De extra medische kosten door de medische missers:

Rekening te houden met: Er is vastgesteld dat alle gezondheidsproblemen door het B12 tekort zijn gekomen. Dus alle kosten die hiermee te maken hebben, zijn ontstaan door de fouten van de huisarts. Zonder deze fouten zou ik deze kosten niet hebben gehad.

Vanaf 2006 is (in het begin veel, later altijd geheel) het eigen risico erbij gekomen: €2660,-

Medicatie/pijnstilling die ik zelf heb moeten betalen. Hier heb ik niet veel bonnen van bewaard omdat ik ze steeds kwijtraakte en vergat, en daarbij wist ik pas vanaf 2015 dat dit vergoed had horen te worden. Maar dit zal vanaf 2015-2017 ongeveer €1094,40 zijn.

De reiskosten van en naar ziekenhuizen, verblijf in hotel voor ziekenhuis onderzoeken, arbo etc. komen van kalenders en brieven, maar zijn ook lang niet allemaal bewaard. Dit komt op €485,-

De extra overige kosten door de medische missers:

Kosten i.v.m. wonen (wordt overal weg gepest door buren i.v.m. slaapstoornissen, kosten ongeveer, niet alles is terug te vinden): €1210,- vorige huis isoleren en verhuizen (hier komt nog bij dat de huur van de huidige woning een stuk hoger (c.a. €240,-, netto na huurtoeslag €50,- per maand = 19 maanden x €50,- = €950,-) is dan de huur van de vorige woning). Kosten wonen nu: (ik kampeer nu een soort van.) kwam op c.a. 2400,-. Er komt nog een rekening van c.a. €200,- en volgend jaar zal de rekening naar schatting €2300,- bedragen vanwege de elektrische kachel die nu gebruikt wordt als het koud en vochtig is.

Extra kosten kant-en klaar eten (snijden en schillen lukt vaak slecht, dus bijvoorbeeld geschilde aardappelen en worteltjes i.p.v. basis), is naar schatting €1460,- (€0,50 extra per dag).

Naast het bovenstaande verbruik ik meer elektra en water dan een “gezond” persoon omdat douchen bijvoorbeeld veel langer duurt en ik niet in het donker kan slapen. Als ik wakker wordt in het donker en ik moet opstaan, dan val ik.

De kosten van de aansprakelijkheid van de huisarts (excl. De printkosten e.d.): eigen bijdrage €180,-, kosten opvragen medische dossiers c.a. €30,-.

Griffierechten €79,-

De kosten van de rechtszaak tegen het UWV (zonder de huisarts had ik niets met het UWV te maken gehad): eigen bijdrage €180,-

Naast het bovenstaande komen ook nog de kosten van het autorijden, aangezien ik beperkt kan lopen (kleine stukjes) en niet kan fietsen. Dit is aanschaf, onderhoud, benzine en wegenbelasting, maar dat heb ik nog niet uit kunnen rekenen.

Het deel van de kosten waarvan er te schatten is/bonnen e.d. bewaard zijn komt dus op €13868,40. Dit is maar een gedeelte en kosten voor het autorijden en de extra water en elektra moeten nog berekend worden.

Totaal resultaat:

Dit is dus een verschil van in totaal (even bruto en netto samen getrokken) €83466,83 aan gemist inkomen en extra kosten van wat het had moeten zijn als de huisarts zijn werk had gedaan.

Per jaar is dat een verschil van (gerekend 2011-2017, dus min wat er dit jaar mist) €13003,14 en per maand een verschil van €1083,95, terwijl ik nu een minimum uitkering ontvang en wel de extra kosten heb.