Voorbeeld van het verweer van de huisarts

In het verweer van de tegenpartij, kun je al lezen dat het er in de rechtszaak niet bepaald eerlijk aan toe gaat. In ieder geval niet in een rechtszaak die gaat om medische missers. De verzekering van de huisarts mag alles zeggen, en dat doen ze ook. Of het nu waar is of niet. Ze presteren het zelfs om een stuk tekst van een arts te citeren, en daar geheel iets anders van te maken.

De huisarts zou meewerken als ik gelijk bleek te hebben

Toen ik erachter kwam wat er mis was, heb ik diverse gesprekken gehad met de huisarts. In het laatste gesprek zegt hij dat hij mee zal werken als blijkt dat ik gelijk heb. Dat gesprek heb ik toen opgenomen, zonder zijn medeweten. Dat mag als je het voor jezelf gebruikt. Je mag het de opname alleen nooit openbaar maken.

Ondertussen blijkt dat ik gelijk heb. Helaas niet dankzij de expertise arts, maar wel door de andere artsen en deskundigen. Ook heeft de verzekering van de huisarts 2 van de fouten erkend. Toch zit het verweer van de huisarts heel anders in elkaar.

Fout nummer 4 van de huisarts

De huisarts heeft meerdere fouten gemaakt; 1 te laat op een vitamine B12 tekort testen. 2 behandelen met tabletten. 3 de ziekte van Addison-Biermer over het hoofd zien (opnamestoornis voor vitamine B12 tekort) 4 behandelen met 5 injecties. En zo zijn er nog een aantal, maar 4 neem ik als voorbeeld om het verweer van de huisarts te laten zien.

Bij fout 3 ziet de huisarts de opnamestoornis over het hoofd. Na de behandeling met tabletten, is mijn vitamine B12 waarde gedaald van 90 pmol/L naar 77pmol/L. Dit betekend dat de vitamine niet via de “normale weg, door de maag, kan worden opgenomen. Dan moet er levenslang geïnjecteerd worden, tenzij de oorzaak gevonden wordt en met zekerheid wordt weggenomen. (Wat niet is gedaan, want daar heeft hij nooit onderzoek naar gedaan. Fout nummer zoveel) In de plaats daarvan, geeft de huisarts dus 5 injecties en daarna niets meer.

Uiteraard is de huisarts hier ook voor aansprakelijk gesteld, en is dit een fout die wel is vastgesteld door de expertise arts.

Het eerste verweer van de huisarts op deze fout

In het eerste verweer geeft de huisarts zelf naar zijn verzekering aan, dat hij 5 injecties heeft gegeven zoals het gebruik is binnen zijn praktijk. Hij geeft hiermee dus zelf al aan dat de gegeven behandeling standaard is bij hem. Zie ook de screenshot hieronder, van september 2016;

Verweer huisarts

Wat de huisarts ook aangeeft, is dat er na deze injecties een vervolg wordt besproken. Maar als de huisarts tegen een patiënt met injectie fobie zegt dat de injecties niet werken, en voorstelt om te stoppen, zal die er natuurlijk niet tegen in gaan. (En nog steeds is de 5 injecties helemaal fout)

 

Het tweede verweer van de huisarts op deze fout

In het tweede verweer op de fout van de 5 injecties, geeft de huisarts precies hetzelfde antwoord. De 5 injecties zijn het beleid van zijn praktijk, en die heeft hij gegeven. Jammer genoeg kan ik het verweer even niet terug vinden in alle papieren. Ik kan er dus geen screenshot van maken. Maar, van het derde verweer heb ik die weer wel.

Het derde verweer van de huisarts op dezelfde fout

Het derde verweer van de tegenpartij bevatte weer een stuk geschreven door de huisarts zelf. Dit is van februari 2018. De verzekering van de huisarts, en de huisarts zelf zijn heel lelijk in dit verweer. Ze proberen alle fouten af te doen of op mij af te schuiven.

Onder andere dus ook de fout van de 5 injecties. Na 2 keer eerder in een verweer gezegd te hebben dat 5 injecties het beleid van zijn praktijk zijn, zegt hij nu dat ik wel gestopt zal zijn. Zie het screenshot hieronder;

verweer huisarts 5 injecties

Conclusie

De huisarts houdt zich dus niet aan zijn woord (wat te verwachten was natuurlijk). Maar het is toch vreemd dat zoiets zo kan in Nederland? Als slachtoffer van medische missers moet je vechten voor je recht. Maar, de tegenpartij die de fouten heeft gemaakt, mag alles doen wat ze wil.

Kort geding rechtszaak huisarts

In de rechtszaak tegen de huisarts heb ik een kort geding aangespannen. Dit omdat ik niet rond kan komen, geen vervoer meer heb, medicijnen e.d. niet kan betalen en wie weet door de schulden die ondertussen zijn ontstaan straks ook nog eens het dak boven mijn hoofd kwijt raak. Via het kort geding heb ik een voorschot gevraagd op de rechtszaak. De rechtszaak gaat nog jaren duren, en daar kan ik niet meer op wachten.

Het kort geding is aangespannen omdat de tegenpartij geen rekening wilde houden met de bijstand

De tegenpartij heeft toegegeven op 2 punten. 2 Medische missers van de arts, maar zij willen absoluut de schade niet erkennen. Een paar maanden terug wilden zij wel meewerken aan een voorschot. Welke natuurlijk bij lange na niet voldoende is voor een paar jaar. Daarbij wilden ze geen rekening houden met het feit dat ik maar een klein gedeelte mag houden, en de rest verrekend wordt met de uitkering. Dus dan gaat het van de vergoeding af, maar ik heb er niets aan.

Wat ze ook probeerden, was schikken voor een minimaal bedrag. Met de bedoeling daarmee de hele rechtszaak af te ronden. Het precieze bedrag mag ik geloof ik niet noemen. Maar laten we zeggen dat het nog niet eens voldoende zou zijn voor een paar maanden. En ook dan, zou dat op dit moment van mijn bijstandsuitkering worden gehaald. Dus ook daar zou ik helemaal niks aan hebben. Al die jaren voor niets in de ellende gezeten van de rechtszaken, en de hel waar ik al bijna 10 jaar in zit gaat dan vrolijk verder. Nee bedankt dus. Een kort geding was de enige mogelijke oplossing om eens uit de financiële ellende te komen.

De advocaat had liever niet dat ik het deed, aangezien er ook een kans is dat je verliest, en dan de proceskosten nog eens voor je rekening krijgt. Maar, ik wist niets anders meer, dat was mijn laatste redding. En meer te verliezen heb ik bijna niet.

De voorbereiding van het kort geding

Al tijdens de voorbereiding kreeg ik er een hard hoofd in. Ik heb al niet veel vertrouwen meer in mijn advocaat, want ze doet niet veel, en wat ze doet moet ik altijd verbeteren. Terwijl zij de advocaat is en duur verdient. We hebben telefonisch e.e.a. doorgenomen, en het bleek dat na 3 jaar, ze nog niet veel uit haar hoofd wist, of zo wist op te zoeken. Ook legde ze weinig uit, en kwam ze pas achteraf met de mededeling dat het mij €79,- griffiekosten zou kosten. (Waar ze achteraf vrijstelling voor had kunnen vragen vanwege mijn financiële toestand). Ook stuurde ze niet alle nodige papieren op naar de rechter.

De zitting van het kort geding

Toen de zitting begon, kreeg ik helemaal de zenuwen. Ten eerste had de tegenpartij nog geen week gehad om zich voor te bereiden, omdat zij toen pas een advocaat hebben ingeschakeld. Maar, die mevrouw kwam met een heel pleidooi in een mapje voor iedereen. Mijn advocaat had gewoon het complete dossier mee wat door elkaar lag…

De tegenpartij begon, en toen het de beurt van mijn advocaat was, was het steeds ehm, uh, ehm etc. Toen kreeg ze ook nog eens een standje van de rechter; hij had de belangrijkste papieren, de samenvatting, niet gelezen. Want dat had ik gemaakt. En niet mijn advocaat. (En dat had ik dus gedaan, omdat mijn advocaat dat niet deed en nooit wat wist. Hier kon ze alles zo in opzoeken.)

De tegenargumenten die mijn advocaat gebruikte waren niet de sterkste, en klopten soms ook niet zodat ik het moest verbeteren. Zelf mocht ik gelukkig ook af en toe spreken, waardoor ik nog een aantal belangrijke dingen kon toevoegen. De tegenpartij had op 2 punten de medische fouten van de huisarts toegegeven, maar er is er in de hele zitting maar 1 ter sprake gekomen. De rechter gaf beide partijen de opmerking dat ze niet netjes werkten en overal veel te lang over deden. (Waardoor ik het vermoeden heb dat hij toch een deel van mijn aantekeningen heeft gelezen). De man leek wel te begrijpen dat er noodzaak was. Maar maakte zich zorgen om het feit dat als ik de zaak verloor, ik het voorschot nooit terug zou kunnen betalen (alsof ik de proceskosten na het verliezen wel kan betalen). Het was dus 2 weken afwachten op de uitspraak.

Het kort geding, de uitspraak

Helaas was de uitspraak negatief, waardoor de bodemprocedure ook al negatief zal beginnen. En… Ik kan vanaf nu een rekening van €3000,- verwachten.

In de brief van de uitslag van het kort geding staan een aantal zaken waarom het kort geding is afgewezen, waar ik het niet mee eens ben (in de screenshots heb ik de namen weg moeten halen);

Screenshot kort geding uitspraak

In de bovenstaande uitspraak beweerd de rechter dat ik vind dat in 2009 al aan DVN (Dunne vezel neuropathie) gedacht moest worden. Dit heb ik helemaal niet beweerd. Wel dat er toen al aan een vitamine B12 tekort gedacht had moeten worden. Aangezien er toen fibromyalgie is vastgesteld zonder te kijken naar een lichamelijke oorzaak voor de pijn.

De rechter geeft in bovenstaande stuk eerst aan dat de tegenpartij toegeeft dat de huisarts is afgeweken van de standaard. Maar, ook dat zij vinden dat er door de korte duur dat er is afgeweken, de huisarts niet duidelijk verantwoordelijk is voor de schade.

Er had ten eerste al veel eerder behandeld moeten worden, dus die periode is onbehandeld. De huisarts begint 2011 met de behandeling. En pas in 2015 ontdek ik wat er aan de hand is, en vraag ik zelf om de juiste behandeling. Als je de periode niet mee rekent dat ik niet behandeld werd, is de periode voor behandeling alsnog 4 jaar. Dat is een lange tijd voor iemand die ziek is en beter moet worden?!

De rechter zegt “moet er sprake zijn van een of meerdere toerekenbare tekortkomingen in de nakoming van de zorgplicht”

De tegenpartij had al toegegeven op 2 punten. En bovendien, ze wilden al schikken.

“en moet als gevolg van de tekortkoming(en) schade hebben geleden”

De rechter was in het bezit van 2 brieven. 1 van DE deskundige van Nederland die daarin bevestigd dat alle schade door het tekort komt en dat de huisarts meerdere malen fout heeft gehandeld waardoor de schade permanent is geworden. En 1 brief van een specialistische arts op dit gebied. Waarin nog eens wordt duidelijk gemaakt dat alle gezondheidsschade door het vitamine B12 tekort komen, welke de huisarts dus had moeten behandelen. (Zie ook de aansprakelijkheid en schade)

De rechter had dus kunnen lezen dat dit inderdaad zo was. Naast de brieven waren er nog wetenschappelijke artikelen toegevoegd om dit te onderbouwen.

De rechter zegt “Weliswaar voert … aan dat andere deskundigen vinden dat dit wel het geval is, maar dat heeft zij verder niet met bescheiden onderbouwd.”

Hoezo niet met bescheiden onderbouwd? Zoals hierboven staat had de rechter een brief van een deskundige en specialistische arts in bezit. Waar bovenstaande mee werd onderbouwd, evenals wetenschappelijke informatie…

De rechter geeft hier aan dat de schade vanaf 2011 is. Er was een brief van een expertise arts, die zijn werk naar mijn mening niet naar behoren had gedaan. Maar ook in de brief van de deskundige die de rechter had, staat dat het tekort al veel eerder onderzocht had moeten worden. Alsmede in de wetenschappelijke stukken en de samenvattingen die de rechter had.

Rechtszaken medische missers niet eerlijk in Nederland

De advocaat gaf aan dat de rechter de brief van de deskundige waarschijnlijk te onbelangrijk vond, omdat deze geen expertise arts is. Maar als een arts en deskundige hetzelfde zeggen, en de deskundige is DE deskundige van Nederland welke artsen adviseert en er samen mee gewerkt heeft, vind ik het een kwalijke zaak als dat niet serieus wordt genomen. En dan nog, was er de brief van de specialistische arts, waarin uitgebreid uitgelegd werd waarom alle gezondheidsklachten door het vitamine B12 tekort zijn ontstaan.

Maar goed, uit zijn opmerking dat ik niet onderbouwd had dat zij dat vonden, blijkt wel dat de rechter wel meer niet gelezen had dan de door mij gemaakte samenvattingen. Want zeg eens eerlijk; de tegenpartij heeft al op 2 punten toegegeven en wilde al schikken. Alleen geen redelijke schikking. Had de rechter dan niet een redelijker bedrag kunnen toezeggen? Wat niet op zou gaan aan de uitkering, en dus niet van mijn totale vergoeding af zou gaan?

Ik kan haast niet geloven dat dit zo kan in Nederland. Als iedereen zijn werk maar niet doet, hoe moet je dan in vredesnaam ooit recht halen??? En dan wel €3000,- rekenen voor zoiets, terwijl er niet eens de moeite wordt genomen om de bewijzen door te nemen, en iemands toekomst hangt hier van af?

Financiële schade van de afgelopen jaren

De financiële schade, het inkomensverlies:

Door de medische fouten van de huisarts is er naast emotionele en lichamelijke schade, ook een behoorlijke financiële schade ontstaan.

Voordat ik ziek werd, werkte ik fulltime als teamleider in een grote supermarkt. Iedere week werkte ik over, en werkte tussen de 40 en 60 uur per week. Ik kon het contract niet duidelijk opnemen als screenshot, maar er staat sinds 1 juli 2008 teamleider, functiecode D en €11,92 bruto per uur.

Toen ik maart 2009 erg ziek werd, heb ik heel lang niet en minder gewerkt, en belande in de re-integratie. Uiteindelijk bleek na 2 jaar dat ik ongeveer 20 uur kon werken in een aangepaste functie. (Administratie met een compleet aangepast kantoor). Vanaf toen, dus 2011, kreeg ik een gedeeltelijke WIA uitkering. Al snel nadat de uitkering was ingezet, lukte het werk helemaal niet meer, waardoor ik volledig in de WIA terecht kwam, en allerlei dingen zelf probeerde, wat niets tot bijna niets opleverde.

Het verschil in inkomen

De financiële schade aan loon: Aan loon is het verschil aan inkomen van wat ik tussen juni 2011 en december 2017 minimaal had horen te ontvangen, en wat ik daadwerkelijk heb ontvangen: netto €51.046,70. Dit is inclusief cao verhoging, exclusief de functieverhogingen die ik regelmatig had. Dit is enkel loon (geen overuren en vakantiegeld). De extra’s van de bijstand en loon wat zelf met de verkoop van de webwinkel is verdient, zijn hier al af.

Screenshot van de CAO voor levensmiddelen bedrijven:

Screenshot CAO Levensmiddelenbedrijf

Vakantiegeld: 8 % van €81.046,70= €6483,73 (Dit zal in werkelijkheid iets anders zijn aangezien het 8% van je bruto loon is en er gaat meer belasting af van vakantiegeld).

Voor ik ziek werd in 2009 had ik c.a. gemiddeld €950,- bruto per jaar aan overuren/atv wat ik niet had opgemaakt. Ik werkte altijd veel over. 2009-2017 is 8 jaar = €950,- x 8= €7600,- bruto

Dit scheelt dus in 6,5 jaar tijd zeker €51.046,70 netto en €14083,73 bruto aan inkomsten.

Inkomsten van de afgelopen 6 maanden die er nu nog bijkomen(gerekend tot half juni 2018): 6×908= €5448 netto

(Tevens moet hier nog de pensioenopbouw bij, maar ik weet niet hoe dat werkt)

Huidige situatie

Huidige situatie: Ik ontvang €942,- netto per maand. Dit zou nu €1850,- netto per maand moeten zijn. Dit is een verschil van €908,- per maand netto! Dus zelfs per maand is de financiële schade groot. 

De extra medische kosten door de medische missers:

Rekening te houden met: Er is vastgesteld dat alle gezondheidsproblemen door het B12 tekort zijn gekomen. Dus alle kosten die hiermee te maken hebben, zijn ontstaan door de fouten van de huisarts. Zonder deze fouten zou ik deze kosten niet hebben gehad.

Vanaf 2006 is (in het begin veel, later altijd geheel) het eigen risico erbij gekomen: €2660,-

Medicatie/pijnstilling die ik zelf heb moeten betalen. Hier heb ik niet veel bonnen van bewaard omdat ik ze steeds kwijtraakte en vergat, en daarbij wist ik pas vanaf 2015 dat dit vergoed had horen te worden. Maar dit zal vanaf 2015-2017 ongeveer €1094,40 zijn.

De reiskosten van en naar ziekenhuizen, verblijf in hotel voor ziekenhuis onderzoeken, arbo etc. komen van kalenders en brieven, maar zijn ook lang niet allemaal bewaard. Dit komt op €485,-

De extra overige kosten door de medische missers:

Kosten i.v.m. wonen (wordt overal weg gepest door buren i.v.m. slaapstoornissen, kosten ongeveer, niet alles is terug te vinden): €1210,- vorige huis isoleren en verhuizen (hier komt nog bij dat de huur van de huidige woning een stuk hoger (c.a. €240,-, netto na huurtoeslag €50,- per maand = 19 maanden x €50,- = €950,-) is dan de huur van de vorige woning). Kosten wonen nu: (ik kampeer nu een soort van.) kwam op c.a. 2400,-. Er komt nog een rekening van c.a. €200,- en volgend jaar zal de rekening naar schatting €2300,- bedragen vanwege de elektrische kachel die nu gebruikt wordt als het koud en vochtig is.

Extra kosten kant-en klaar eten (snijden en schillen lukt vaak slecht, dus bijvoorbeeld geschilde aardappelen en worteltjes i.p.v. basis), is naar schatting €1460,- (€0,50 extra per dag).

Naast het bovenstaande verbruik ik meer elektra en water dan een “gezond” persoon omdat douchen bijvoorbeeld veel langer duurt en ik niet in het donker kan slapen. Als ik wakker wordt in het donker en ik moet opstaan, dan val ik.

De kosten van de aansprakelijkheid van de huisarts (excl. De printkosten e.d.): eigen bijdrage €180,-, kosten opvragen medische dossiers c.a. €30,-.

Griffierechten €79,-

De kosten van de rechtszaak tegen het UWV (zonder de huisarts had ik niets met het UWV te maken gehad): eigen bijdrage €180,-

Naast het bovenstaande komen ook nog de kosten van het autorijden, aangezien ik beperkt kan lopen (kleine stukjes) en niet kan fietsen. Dit is aanschaf, onderhoud, benzine en wegenbelasting, maar dat heb ik nog niet uit kunnen rekenen.

Het deel van de kosten waarvan er te schatten is/bonnen e.d. bewaard zijn komt dus op €13868,40. Dit is maar een gedeelte en kosten voor het autorijden en de extra water en elektra moeten nog berekend worden.

Totaal resultaat:

Dit is dus een verschil van in totaal (even bruto en netto samen getrokken) €83466,83 aan gemist inkomen en extra kosten van wat het had moeten zijn als de huisarts zijn werk had gedaan.

Per jaar is dat een verschil van (gerekend 2011-2017, dus min wat er dit jaar mist) €13003,14 en per maand een verschil van €1083,95, terwijl ik nu een minimum uitkering ontvang en wel de extra kosten heb.